Маро агар ту ндонӣ Уторидам донад

مرا اگر تو ندانی عطاردم داند

Ки ман кӣми зи сари калаки ман чаҳ кор ояд

که من کیم ز سر کلک من چه کار آید

Ҳазор сол бимонад ки то ба боғи ҳунар

هزار سال بماند که تا به باغ هنر

зи шохи дониш чун ман гулӣ ба бори орад

ز شاخ دانش چون من گلی به بار آید

Ба ҳар қирон ва ба ҳар ду чун манӣ набӯд

به هر قران و به هر دو چون منی نبود

зи рӯзгор чу ман кас ба рӯзгор ояд

ز روزگار چو من کس به روزگار آید