Хоқонӣ аз он шоҳ батон тамаъ гусаст

خاقانی از آن شاه بتان طمع گسست

Дар кори шикастае чу худ дили дарбаст

در کار شکسته‌ای چو خود دل دربست

Парвона чаҳ марди ишқи хуршед буд ?

پروانه چه مرد عشق خورشید بوَد؟

Ковро ба чароғ мухтасар бошад даст

کاو را به چراغ مختصر باشد دست