эй рӯзи рафтагони ҷигари шаб фурӯ дарид

ای روز رفتگان جگر شب فرو درید

Он офтоб аз он ҷигар шаб бароваред

آن آفتاب از آن جگر شب برآورید

Шаб чист хоки хоки нигари офтоби хор

شب چیست خاک خاک نگر آفتاب خوار

Хокӣ ки офтоб хӯрд хӯн ӯ хуред

خاکی که آفتاب خورد خون او خورید

эй рафтаи офтоби шумо дар кусуфи хок

ای رفته آفتاب شما در کسوف خاک

Чун таҳтаи муҳосиб аз он хок бар саред

چون تختهٔ محاسب از آن خاک بر سرید

Рафт офтобу субҳи раҳи ғайби дрнўшт

رفت آفتاب و صبح ره غیب درنوشت

Чу меғу шаби пилос мусӣбати бгстрид

چو میغ و شب پلاس مصیبت بگسترید

На чархи гӯшаи ҷигар шоҳатон бихӯрад

نه چرخ گوشهٔ جگر شاهتان بخورد

Ҳин захми оҳу гардаи чарх ар диловаред

هین زخم آه و گردهٔ چرخ ار دلاورید

Рмҳи смоку даҳра баҳром башиканед

رمح سماک و دهرهٔ بهرام بشکنید

Чатри саҳобу байрақи хуршеди брдрид

چتر سحاب و بیرق خورشید بردرید

Чашм ар зи гиряи нохунаи орад ба нохунон

چشم ار ز گریه ناخنه آرد به ناخنان

Плпл дар ӯ кунед ва ба хунаши бпрўрид

پلپل در او کنید و به خونش بپرورید

Тобут ӯст ғарқаи зевари арӯси вор

تابوت اوست غرقهٔ زیور عروس‌وار

Ҳар ҳафт карда ҳашт биҳишт аст бингаред

هر هفت کرده هشت بهشت است بنگرید

Ташнааст хок ӯ зи сарчашмаи ҷигар

تشنه است خاک او ز سرچشمهٔ جگر

Хӯни сӯии ҳавзи дидаи з кориз ме бурид

خون سوی حوض دیده ز کاریز می‌برید

Дар пеши гунбадаш фалак ояд ҷнибаҳи дор

در پیش گنبدش فلک آید جنیبه‌دار

Гоҳ ҷнибтон бикашед арнаҳ санҷаред

گاه جنیبتان بکشید ارنه سنجرید

Шабдизу нуқраи хинги фалакро ба марг ӯ

شبدیز و نقره خنگ فلک را به مرگ او

Пай баркашид ва дам бибаред ар вафо гиряд

پی برکشید و دم ببرید ار وفا گرید

Гар гӯшатони ишорат ғайбӣ шунида нест

گر گوشتان اشارت غیبی شنیده نیست

Бар хоки равзаи вор фиребурз бигузаред

بر خاک روضه‌وار فریبرز بگذرید

То бо шумо сариҳ бигӯед ки ҳону ҳон

تا با شما صریح بگوید که هان و هان

Ибрати зи хоки мо ки на аз мо ҷўонтрид

عبرت ز خاک ما که نه از ما جوانترید

Онгаҳ ба навҳаи боз пас ойеду пеши ҳақ

آنگه به نوحه باز پس آیید و پیش حق

Баҳри бақои шоҳ тазаррӯъ баровардед

بهر بقای شاه تضرع برآوردید

Комрўз рустаед ба ҷон аз сумуми зулм

کامروز رسته‌اید به جان از سموم ظلم

Кандар зилоли давлат хоқон Акбаред

کاندر ظلال دولت خاقان اکبرید

Гетии зи дасти навҳа ба пои андари омада

گیتی ز دست نوحه به پای اندر آمده

Рахна ба сақфи ҳафт сарои андари омада

رخنه به سقف هفت سرای اندر آمده

Аз ашки гарми тафтаи дилон дар саводи хок

از اشک گرم تفته دلان در سواد خاک

Тӯфони оби оташи зои андари омада

طوفان آب آتش زای اندر آمده

Ин золи гўжпшт ки дунёсти ҳамчуи чанг

این زال گوژپشت که دنیاست همچو چنگ

Аз сари бурӣдаи мӯӣ ва ба пои андари омада

از سر بریده موی و به پای اندر آمده

Ноҳиди даст бар сари азин ғами рубоби вор

ناهید دست بر سر ازین غم رباب‌وار

Навҳаи кунони ншиди сарои андари омада

نوحه‌کنان نشید سرای اندر آمده

То шоҳи бози байзаи шоҳии гирифтаи марг

تا شاه باز بیضهٔ شاهی گرفته مرگ

Нои фаррухӣ ба фар эй андари омада

نا فرخی به فر همای اندر آمده

То нури ҷону зилли хдоӣии наҳуфтаи хок

تا نور جان و ظل خدائی نهفته خاک

Беравнақӣ ба халқи худои андари омада

بی‌رونقی به خلق خدای اندر آمده

Рмҳш ба ҳамлаи ҳалқаи маи дррбўдаҳи боз

رمحش به حمله حلقهٔ مه درربوده باز

Рахна ба рмҳи ҳалқаи рубои андари омада

رخنه به رمح حلقه ربای اندر آمده

Бар гирди наъши он маи лашкари бенот наъш

بر گرد نعش آن مه لشکر بنات نعش

Садраи шикофу ҷаъди гушои андари омада

صدره شکاف و جعد گشای اندر آمده

Бар хок ӯ зи машки шабу даҳани офтоб

بر خاک او ز مشک شب و دهن آفتاب

Дасти замонаи ғолияи сои андари омада

دست زمانه غالیه‌سای اندر آمده

Таб карда каждумӣ ва чу мораши гузидаи сахт

تب کرده کژدمی و چو مارش گزیده سخت

Сустӣ ба дасти морФсои андари омада

سستی به دست مارفسای اندر آمده

Оҳи хдоигон ки фалаки зер каъб ӯст

آه خدایگان که فلک زیر کعب اوست

Ҷазр асм шунида ба вои андари омада

جذر اصم شنیده به وای اندر آمده

Мискини табибро ки сияҳи дида рӯй ҳол

مسکین طبیب را که سیه دیده روی حال

Коҳиш ба ақл нур физой андари омада

کاهش به عقل نور فزای اندر آمده

Шарёнаши дида чун раги барбат , на хӯн на ҳис

شریانش دیده چون رگ بربط، نه خون نه حس

Холу хасаш ба дидаи рои андари омада

خال و خسش به دیدهٔ رای اندر آمده

Гардуни қабо зира зада бар интиқоми марг

گردون قبا زره زده بر انتقام مرگ

Маргаши зи роҳи дарзи қабои андари омада

مرگش ز راه درز قبای اندر آمده

Гўӣии шабӣ ба ханҷари рӯзу амӯди субҳ

گوئی شبی به خنجر روز و عمود صبح

Байнем пои марги зи ҷои андари омада

بینیم پای مرگ ز جای اندر آمده

ё теғи шоҳи гардани марг ончунон зада

یا تیغ شاه گردن مرگ آنچنان زده

Ксиби он зи ҳалқи баннои андари омада

کسیب آن ز حلق بنای اندر آمده

эй гавҳар аз сафои ту дарё гириста

ای گوهر از صفای تو دریا گریسته

Бар моҳати офтоб ва сурайё гириста

بر ماهت آفتاب و ثریا گریسته

Аҷроми ҳафт хонаи заррин ба сўки ту

اجرام هفت خانهٔ زرین به سوک تو

Бар ҳафт боми хона мино гириста

بر هفت بام خانهٔ مینا گریسته

Аз рафтанати зи байзаи офоқи кӯҳи қоф

از رفتنت ز بیضهٔ آفاق کوه قاف

Бар нўпрони байза анқо гириста

بر نوپران بیضهٔ عنقا گریسته

Аз ҳасрати кулоҳи ту дарёии ҳомила

از حسرت کلاه تو دریای حامله

Чун абр бар ҷавоҳир узро гириста

چون ابر بر جواهر عذرا گریسته

То кишварӣ дар об ва дар оташ наҳуфт хок

تا کشوری در آب و در آتش نهفت خاک

Шаш кишвар аз вафоти ту бар мо гириста

شش کشور از وفات تو بر ما گریسته

Мардум ба ҷои ашк ба икдми ду мардумак

مردم به جای اشک به یکدم دو مردمک

Бар хоки ту ҷаноба чу ҷавзо гириста

بر خاک تو جنابه چو جوزا گریسته

Разм аз пят ба дидаи дръу даҳони тир

رزم از پیت به دیدهٔ درع و دهان تیر

Алмоси хӯрда , лаъл мусаффо гириста

الماس خورده، لعل مصفا گریسته

Базм аз паст ба дасти рубоб ва ба чашм ноӣ

بزم از پست به دست رباب و به چشم نای

Соғари шикаста бар сар ва саҳбо гириста

ساغر شکسته بر سر و صهبا گریسته

Ин сабзи ғошия ки сиёҳаш кунод марг

این سبز غاشیه که سیاهش کناد مرگ

Бар зини сарнигӯни ту сад ҷо гириста

بر زین سرنگون تو صد جا گریسته

Бар банди мӯӣу ҳалқаи заррини гӯши ту

بر بند موی و حلقهٔ زرین گوش تو

Сангини дилони ҳалқа хзро гириста

سنگین دلان حلقهٔ خضرا گریسته

Моро басари зи чашмаи ҳасани ту хӯрдаи об

ما را بصر ز چشمهٔ حسن تو خورده آب

Он оби нӯши заҳр шуда то гириста

آن آب نوش زهر شده تا گریسته

Гарӣанд бар ту ҷонварон то ба ҳади онк

گریند بر تو جانوران تا به حد آنک

Ақраби зи роҳи неш ва збоно гириста

عقرب ز راه نیش و زبانا گریسته

Чандон гириста дили хоро ба сўки ту

چندان گریسته دل خارا به سوک تو

То обгина бар дил хоро гириста

تا آبگینه بر دل خارا گریسته

Акнӯн ба ноз дар ттқи хулди пеши ту

اکنون به ناز در تتق خلد پیش تو

Хандидаи гули қнинаҳ ҳмро гириста

خندیده گل قنینهٔ حمرا گریسته

Шоҳи ҷаҳони кушодаи ақолимро ба теғ

شاه جهان گشاده اقالیم را به تیغ

Теғаш ба хандаи Зуҳра бар аъдо гириста

تیغش به خنده زهره بر اعدا گریسته

эй чарх аз он ситораи раъно чаҳ хостӣ

ای چرخ از آن ستارهٔ رعنا چه خواستی

Вае бод аз он шукуфаи зебо чаҳ хостӣ

و ای باد از آن شکوفهٔ زیبا چه خواستی

эй рӯзгори гурги дил , афғони зи дасти ту

ای روزگار گرگ دل، افغان ز دست تو

То ту зи ҷони Юсуфи дилҳо чаҳ хостӣ

تا تو ز جان یوسف دلها چه خواستی

эй золи мстҳозаҳ ки обистании зи шар

ای زال مستحاضه که آبستنی ز شر

зи он хуши изори ғунчаи узро чаҳ хостӣ

ز آن خوش عذار غنچهٔ عذرا چه خواستی

Моро ҷигар дареғ набӯд аз ту ҳичўқт

ما را جگر دریغ نبود از تو هیچوقت

Охири зи гӯшаи ҷигари мо чаҳ хостӣ

آخر ز گوشهٔ جگر ما چه خواستی

Гирам ки оташи сада дар ҷон мо задӣ

گیرم که آتش سده در جان ما زدی

зи он машки рези шохи чилипо чаҳ хостӣ

ز آن مشک‌ریز شاخ چلیپا چه خواستی

Гар дида доштӣу надории бдидмт

گر دیده داشتی و نداری بدیدمت

зи он нави ҳилол ношудаи пайдо чаҳ хостӣ

ز آن نو هلال ناشده پیدا چه خواستی

Бар сақфи чархи наргисаи дории ҳазор саф

بر سقف چرخ نرگسه داری هزار صف

Аз банди он ду наргиси Шаҳло чаҳ хостӣ

از بند آن دو نرگس شهلا چه خواستی

зи он бар ки бодрисаҳ ҳануз нахаста буд

ز آن بر که بادریسه هنوز نخسته بود

эй бодрисаҳ чашм бигӯ то чаҳ хостӣ

ای بادریسه چشم بگو تا چه خواستی

Гавҳари шикан касе вгрти оби шарм буд

گوهر شکن کسی وگرت آب شرم بود

зи он гавҳарин ду оташ гуё чаҳ хостӣ

ز آن گوهرین دو آتش گویا چه خواستی

Охири ту осмони шиканӣ ё гўҳршкн

آخر تو آسمان شکنی یا گوهرشکن

Аз дарҷ дару бурҷи сурайё чаҳ хостӣ

از درج در و برج ثریا چه خواستی

Чун хотами арнаҳи дида даҷол доштӣ

چون خاتم ارنه دیدهٔ دجال داشتی

Пас зи он нигини лаъли масеҳо чаҳ хостӣ

پس ز آن نگین لعل مسیحا چه خواستی

эй кам зи мӯии орӣаи охири зи чеҳра Эй

ای کم ز موی عاریه آخر ز چهره‌ای

Гулгунаи норасида ба симо чаҳ хостӣ

گلگونه نارسیده به سیما چه خواستی

эй аждҳодми арнаҳ чу заҳҳоки хӯни хурӣ

ای اژدهادم ارنه چو ضحاک خون خوری

Аз Тифли подшоҳи ҷами осо чаҳ хостӣ

از طفل پادشاه جم آسا چه خواستی

Гар зонка чун тарозуии дунони ду сар на Эй

گر زانکه چون ترازوی دونان دو سر نه‌ای

Зони ширзоди сунбулаи боло чаҳ хостӣ

زآن شیرزاد سنبله بالا چه خواستی

Қоф аз ту рахна сар шуду анқои шикастаи пар

قاف از تو رخنه سر شد و عنقا شکسته پر

Аз золи хиради як тана танҳо чаҳ хостӣ

از زال خرد یک تنه تنها چه خواستی

Дасти ту бар нажоди зибардаст чун расед

دست تو بر نژاد زبردست چون رسید

Бади гўҳрои гавҳари воло чаҳ хостӣ

بد گوهرا گوهر والا چه خواستی

эй бар сари мамолики даҳри афсари омада

ای بر سر ممالک دهر افسر آمده

Ваии гавҳарат дар афсари дайни гавҳари омада

وی گوهرت در افسر دین گوهر آمده

эй соҳиби афсарони гарави пои бӯси ту

ای صاحب افسران گرو پای بوس تو

Ту афсари сари ҳамаро афсари омада

تو افسر سر همه را افسر آمده

эй ҳар ки афсарӣаст сарашро чу кӯкнор

ای هر که افسری است سرش را چو کوکنار

Пешат чу лола бесару домантар омада

پیشت چو لاله بی‌سر و دامن‌تر آمده

эй хоки боргоҳи туу хӯки пойгоҳ

ای خاک بارگاه تو و خوک پایگاه

Ҳам қасри қисриаҳ ва ҳам қайсари омада

هم قصر قیصریه و هم قیصر آمده

Бар ҳар ду рӯй сиккаи айёми номи ту

بر هر دو روی سکهٔ ایام نام تو

Хоқони адли варзу ҳунарпарвар омада

خاقان عدل ورز و هنر پرور آمده

Овардаам се байт ба тазмини зи шеъри хеш

آورده‌ام سه بیت به تضمین ز شعر خویش

Дар марсия ба номи Наримони омада

در مرثیه به نام نریمان آمده

Ободи адли ту ки мтро кунад ҷаҳон

آباد عدل تو که مطرا کند جهان

Ойӣна Эйаст сайқали хокистари омада

آیینه‌ای است صیقل خاکستر آمده

Аз бими захми гурзи ту бонги шикастагӣ

از بیم زخم گرز تو بانگ شکستگی

Аз паҳлавии замонаи мардуми хури омада

از پهلوی زمانهٔ مردم‌خور آمده

эй зи осмон ба сад дараҷаи саршинос тар

ای ز آسمان به صد درجه سرشناس‌تر

Сари дақоиқи азалат аз баромада

سر دقایق ازلت از برآمده

Олами ҳама ба сўки ҷигар гӯша тавонад

عالم همه به سوک جگر گوشهٔ تواند

эй аз чаҳор гӯшаи олами саромада

ای از چهار گوشهٔ عالم سرآمده

Пеши сипеди муҳраи марги асФёи нигар

پیش سپید مهرهٔ مرگ اصفیا نگر

Аз муҳра ҳои нарад парешонтар омада

از مهره‌های نرد پریشان‌تر آمده

Тазмин кунам зи шаҳри худ он байтро ки ҳаст

تضمین کنم ز شهر خود آن بیت را که هست

Бо ашки чашми сӯзи дилати дархури омада

با اشک چشم سوز دلت درخور آمده

Киштии зи сабри соз ки дории зи сӯзу ашк

کشتی ز صبر ساز که داری ز سوز و اشک

Дил чун танур гаштау тӯфони баромада

دل چون تنور گشته و طوفان برآمده

Девони умри ту зи фано бе газанди бод

دیوان عمر تو ز فنا بی‌گزند باد

эй маликро бақои ту сари дафтари омада

ای ملک را بقای تو سر دفتر آمده

Маликат чу малики сом ва Сикандар бисоз ва ту

ملکت چو ملک‌سام و سکندر بساز و تو

Ҳамсони сому ҳамсари Искандари омада

همسان سام و همسر اسکندر آمده

Не хуш нагуфтаам з дар боргоҳи ту

نی خوش نگفته‌ام ز در بارگاه تو

Ҳам сом ва ҳам Сикандарати иҷрои хури омада

هم‌سام و هم سکندرت اجرا خور آمده

Наъли сами саманди туро ном дар ҷаҳон

نعل سم سمند تو را نام در جهان

Кҳоли дидаи малики Акбари омада

کحال دیدهٔ ملک اکبر آمده