Бе лолаи рухон рӯй бсҳро натавон кард

بی لاله‌رخان روی به صحرا نتوان کرد

Бе сарви қадони майл тамошо натавон кард

بی سروقدان میل تماشا نتوان کرد

Коми дилами он писта даҳонаст валикин

کام دلم آن پسته دهانست ولیکن

Зон пистаи даҳони ҳеҷ таманно натавон кард

زان پسته دهان هیچ تمنا نتوان کرد

Гуфтам Марв аз дида ӣ мавҷи афкан мо гуфт

گفتم مرو از دیده‌ی موج افکن ما، گفت

Пайвастаи ватан бар лаб дарё натавон кард

پیوسته وطن بر لب دریا نتوان کرد

Чун лолаи дил аз меҳри тавон сӯхтан аммо

چون لاله دل از مهر توان سوختن اما

Асрори дили сӯхта пайдо натавон кард

اسرار دل سوخته پیدا نتوان کرد

То дар сар зулфаш накунӣ ҷони гиромӣ

تا در سر زلفش نکنی جان گرامی

Пеши ту ҳадиси шаб ялдо натавон кард

پیش تو حدیث شب یلدا نتوان کرد

Онҳо ки ндонанд туранҷ аз кафи хунин

آن‌ها که ندانند ترنج از کف خونین

Донанд ки инкор Зулайхо натавон кард

دانند که انکار زلیخا نتوان کرد

Аз бскаҳ хӯрд хӯни ҷигари мардуми чашмам

از بس که خورد خون جگر مردم چشمم

Дил дар сари он ҳиндӯӣ лоло натавон кард

دل در سر آن هندوی لالا نتوان کرد

Бе хати ту сари нома ӣ савдо натавон хонд

بی خط تو سر نامه‌ی سودا نتوان خواند

Бе зулфи ту сар дар сар савдо натавон кард

بی زلف تو سر در سر سودا نتوان کرد

Гесуии тугар сар кашад ӯро чаҳ тавон гуфт

گیسوی تو گر سر کشد او را چه توان گفت

Бо ҳиндӯии кажи табъ мҳоко натавон кард

با هندوی کژ طبع محاکا نتوان کرد

Ҳар лаҳза паёмӣ диҳадам дида ки хоҷу

هر لحظه پیامی دهدم دیده که خواجو

Бе май талаби оби рух аз мо натавон кард

بی می طلب آب رخ از ما نتوان کرد

Аз дасти мадаи ҷом май ва рӯй длором

از دست مده جام می و روی دلارام

Короами дил аз ту бтқозо натавон кард

کارام دل از تو به تقاضا نتوان کرد