Нури рӯяти тоб дар шамъи шабистони афканд

نور رویت تاب در شمع شبستان افکند

Ашками оташ дар дили лаъли Бадахшони афканд

اشکم آتش در دل لعل بدخشان افکند

эй басои дӯди ҷигар каз меҳри рӯят ҳар шабӣ

ای بسا دود جگر کز مهر رویت هر شبی

Шамъи ъолмтоби гардун дар шабистони афканд

شمع عالمتاب گردون در شبستان افکند

Сӯфии софигар аз лаъли ту ҷомии дркшд

صوفی صافی گر از لعل تو جامی درکشد

Хештанро дар миён мепрессатон афканд

خویشتن را در میان می پرستان افکند

Ростиро тарки тирандози мастат ҳар нафас

راستی را ترک تیرانداز مستت هر نفس

Куштаи ӣиро аз ҳаво бар хоки майдони афканд

کشته ئی را از هوا بر خاک میدان افکند

Дарҷи ёқӯти гуҳари пӯшат чу гардад дирафшон

درج یاقوت گهر پوشت چو گردد درفشان

Аз таҳайюри хӯни дил дар ҷони марҷони афканд

از تحیر خون دل در جان مرجان افکند

Як назар дар кор хоҷу кун ки ҳар шаб дар фироқ

یک نظر در کار خواجو کن که هر شب در فراق

зи оташи меҳрати шарар дар кохи кайвони афканд

ز آتش مهرت شرر در کاخ کیوان افکند

Назд тӯфони сиришкаши байн ки абри навбаҳор

نزد طوفان سرشکش بین که ابر نوبهار

Аз ҳаёи оби даҳан бар рӯй Аммони афканд

از حیا آب دهن بر روی عمان افکند