эй ки аз шармати хуй аз рухсора ӣ хур ме чакад

ای که از شرمت خوی از رخساره ی خور می چکد

Чун сухан май гўӣӣ аз лаъли ту гавҳар ме чакад

چون سخن می گوئی از لعل تو گوهر می چکد

Зон лаби ширин чу май орми ҳадисӣ дар қалам

زان لب شیرین چو می آرم حدیثی در قلم

Аз неи калакам назар кун коб шукр ме чакад

از نی کلکم نظر کن کاب شکّر می چکد

Домани гардуни пар аз хӯни ҷигари байнам ба субҳ

دامن گردون پر از خون جگر بینم به صبح

Бскаҳ дар меҳри ту ашк аз чашм ахтар ме чакад

بسکه در مهر تو اشک از چشم اختر می چکد

Чун ақиқи гавҳари афшони ту май орми биёад

چون عقیق گوهر افشان تو می آرم بیاد

Дар дамами сими музоб аз дида бар зар ме чакад

در دمم سیم مذاب از دیده بر زر می چکد

Бскаҳ май резади зи чашмам ашк мегаван шамъи вор

بسکه می ریزد ز چشمم اشک میگون شمع وار

зи оташи дили хӯни лаъл аз чашм соғар ме чакад

ز آتش دل خون لعل از چشم ساغر می چکد

Оқибати сайлобам аз сар бугзарад чун дам ба дам

عاقبت سیلابم از سر بگذرد چون دم به دم

Роҳ мегирем бар оби чашм ва дигар ме чакад

راه می گیریم بر آب چشم و دیگر می چکد

Остин бар дида май бандам вале дар доманам

آستین بر دیده می بندم ولی در دامنم

Хӯни дили чандон ки май байнам фузунтар ме чакад

خون دل چندان که می بینم فزونتر می چکد

Хома чун аҳволи дардам бар забон ме оварад

خامه چون احوال دردم بر زبان می آورد

Ашки хунинаши равон бар рӯй дафтар ме чакад

اشک خونینش روان بر روی دفتر می چکد

Ташна мемеРом чу хоҷу бар лаби дарё валек

تشنه می میرم چو خواجو بر لب دریا ولیک

Бар лаби хушками сиришк аз дида ӣ тар ме чакад

بر لب خشکم سرشک از دیده ی تر می چکد