Биҷузи насим ки ёбад насибӣ аз гулзор

بجز نسیم که یابد نصیبی از گلزار

Ки як гуласт дар ин боғу андалеби ҳазор

که یک گلست در این باغ و عندلیب هزار

Чу аз гули орзӯии мурғи хуши назар бо даст

چو از گل آرزوی مرغ خوش نظر با دست

Ту ҳам ббўӣ қаноат кун аз насими баҳор

تو هم ببوی قناعت کن از نسیم بهار

Вагар чу ғунчаи ҷаҳонро биравӣ гули бинӣ

وگر چو غنچه جهان را بروی گل بینی

Бидӯз чашми ҷаҳони байни бухору дидаи мхор

بدوز چشم جهان بین بخار و دیده مخار

зи теғу дор чаҳ тарсоне эй писари мо ро

ز تیغ و دار چه ترسانی ای پسر ما را

Ки тоҷи мо сар теғасту тахти мо сардор

که تاج ما سر تیغست و تخت ما سردار

Бъшўаҳам чаҳ фиребӣ чаро ки булбули маст

بعشوه ام چه فریبی چرا که بلبل مست

Куҷои ббоди ҳаво боз гардад аз гулзор

کجا بباد هوا باز گردد از گلزار

Кадоми дӯст ки даврӣ гузинад аз бар дӯст

کدام دوست که دوری گزیند از بر دوست

Кадоми ёр ки гирад қарори бирхи ёр

کدام یار که گیرد قرار بیرخ یار

Турои шабии нгзирди зи чангу нағмаи зер

ترا شبی نگزیرد ز چنگ و نغمه زیر

Марои дамии ншкибди зи оҳу нолаи зор

مرا دمی نشکیبد ز آه و ناله زار

Ҳадиси ғусса ӣ Фарҳоду қисса ӣ ширин

حدیث غصه ی فرهاد و قصه ی شیرین

Бхўни лаъл бибояд навишт бар кҳсор

بخون لعل بباید نوشت بر کهسار

Равон буд ки буд боғро дарин мавсим

روان بود که بود باغ را درین موسم

Канор ва бар гулу хоҷуи зи гули гирифтаи канор

کنار و بر گل و خواجو ز گل گرفته کنار