Қалам гирифтам ва май хостам ки бар тӯмор

قلم گرفتم و می خواستم که بر طومار

Тҳитӣ бинивисам басӯии ёру диёр

تحیتی بنویسم بسوی یار و دیار

Баромад аз ҷигарами дӯди оҳу оташи дил

برآمد از جگرم دود آه و آتش دل

Фитод дар неи калаками зи оҳи оташи бор

فتاد در نی کلکم ز آه آتش بار

Умед буд ки корӣ барояд аз дастам

امید بود که کاری برآید از دستم

з по фитодам ва аз даст барнаёмад кор

ز پا فتادم و از دست برنیامد کار

Агарчӣ бод буд пеши мо ҳикояти ту

اگرچه باد بود پیش ما حکایت تو

Бирав насиму паёмӣ аз он диёр биор

برو نسیم و پیامی از آن دیار بیار

Кадоми ёр ки ӯ булбули саҳари хўонро

کدام یار که او بلبل سحر خوانرا

з навбаҳор диҳад муждаи ҷузи насими баҳор

ز نوبهار دهد مژده جز نسیم بهار

зи давр чарх фитодам бмнзлӣ ки сабо

ز دور چرخ فتادم بمنزلی که صبا

Сӯии ватани набарди хоки ман буруни зи ғубор

سوی وطن نبرد خاک من برون ز غبار

Хаёл рӯй нигорин он санам ҳар дам

خیال روی نگارین آن صنم هر دم

Кунам бхўни ҷигар бар баёзи дида нигор

کنم بخون جگر بر بیاض دیده نگار

Дилами бсоиаҳ ӣ девор ӯ буд моӣл

دلم بسایه ی دیوار او بود مائل

Дар он замон ки гули қолабам буд девор

در آن زمان که گِل قالبم بود دیوار

Миён ӯ бкнорт куҷо расад хоҷу

میان او بکنارت کجا رسد خواجو

Казин миён натавонад расед каси бкнор

کزین میان نتواند رسید کس بکنار