Куҷо буд ман мадҳушро ҳузури намоз

کجا بود من مدهوش را حضور نماز

Ки кунҷи каъбаи зи дайр Муғон надонам боз

که کنج کعبه ز دیر مغان ندانم باز

Маро махон бнмоз эй эмом ва ваъз магӯӣ

مرا مخوان بنماز ای امام و وعظ مگوی

Ки аз ниёз намебошудам хабари зи намоз

که از نیاز نمی باشدم خبر ز نماز

Чу сӯфӣ аз месофӣ намекунад парҳез

چو صوفی از می صافی نمی کند پرهیز

Мабош мункири дрдикшони шоҳиди боз

مباش منکر دُردیکشان شاهد باز

Бисоз мутриб маҷлис навой сӯхтагон

بساز مطرب مجلس نوای سوختگان

Ки булбул саҳарӣ мекунад самоъи оғоз

که بلبل سحری می کند سماع آغاز

Агар чу авди туам дар нафас бихоҳӣ сӯхт

اگر چو عود توام در نفس بخواهی سوخت

Марои зи соз чаҳ меафканӣ бисӯз ва бисоз

مرا ز ساز چه می افکنی بسوز و بساز

Бидон тамаъ ки кунад мурғи васли хубони сайд

بدان طمع که کند مرغ وصل خوبان صید

Ду дидаам нигар аз шом то саҳаргаҳи боз

دو دیده ام نگر از شام تا سحرگه باز

Хаёли зулфи сиёҳи ту гар нагирад даст

خیال زلف سیاه تو گر نگیرد دست

Ки бар сари оради азин зулматами шубони дароз

که بر سر آرد ازین ظلمتم شبان دراز

Ту дар тнъму нозии зи мо чаҳ андешӣ

تو در تنعّم و نازی ز ما چه اندیشی

Ки нози мо бнёзсту нозаш ту биноз

که ناز ما بنیازست و نازش تو بناز

Агар зи хати ту чун мӯии србгрдонм

اگر ز خط تو چون موی سربگردانم

Бабанд ва чун сари зулфам бар офтоб андоз

ببند و چون سر زلفم بر آفتاب انداز

Умеди банда ӣ мискини бҳич восиқ нест

امید بنده ی مسکین بهیچ واثق نیست

Магари блтФи худовандгори бандаи навоз

مگر بلطف خداوندگار بنده نواز

Умеди банда ӣ мискини бҳич восиқ нест

امید بنده ی مسکین بهیچ واثق نیست

Магари блтФи худовандгори бандаи навоз

مگر بلطف خداوندگار بنده نواز

Хиради мҷўии зи хоҷу ки аҳли маънӣ ро

خرد مجوی ز خواجو که اهل معنی را

Назари бъшқи ҳақиқатӣ буд на ақли муҷоз

نظر بعشق حقیقتی بود نه عقل مجاز

Гузашти шеъри зи шеърӣу шӯриш аз гардун

گذشت شعر ز شعری و شورش از گردون

Чаро ки аз пай овоза меравад овоз

چرا که از پی آوازه می رود آواز