Ба сӯз сина расанд аҳли дил ба завқи самоъ

به سوز سینه رسند اهل دل به ذوق سماع

Ки шамъи сӯхтаи дилро аз оташаст шуъоъ

که شمع سوخته دل را از آتشست شعاع

Ҳадиси сӯзи дарун аз забон не бишинав

حدیث سوز درون از زبان نی بشنو

Вале чу шамъ набошад чаҳ огаҳии зи самоъ

ولی چو شمع نباشد چه آگهی ز سماع

Бичишам оҳӯии Лайлӣ назар кун маҷнӯн

بچشم آهوی لیلی نظر کن مجنون

Гуҳӣ ки бар сари хокаш чаро кунанд сбоъ

گهی که بر سر خاکش چرا کنند سباع

Бирав табибу сдоъми мада ки махмурам

برو طبیب و صداعم مده که مخمورم

Магари ббодаҳи рҳоӣии диҳии марои зи сдоъ

مگر بباده رهائی دهی مرا ز صداع

Биёи вҷом ъқорм бидиҳ ки то будам

بیا وجام عقارم بده که تا بودم

На бо ъқори таъаллуқ гирифтаам на зёъ

نه با عقار تعلق گرفته ام نه ضیاع

Чигуна аз хати ҳукми ту сари бгрдонм

چگونه از خط حکم تو سر بگردانم

Ки ман мутӣъаму ҳукми ту пеши бандаи матоъ

که من مطیعم و حکم تو پیش بنده مطاع

Шудӣ ва бе ту ба ҳар шореъӣ ки бигузаштам

شدی و بی‌تو به هر شارعی که بگذشتم

зи дӯди синаи ҳаво бар серум бибаст шроъ

ز دود سینه هوا بر سرم ببست شِراع

Ба равшанӣ натавон бор бар шутур бастан

به روشنی نتوان بار بر شتر بستن

Ки ҳамчуи шом буд тираи бомдоди видоъ

که همچو شام بود تیره بامداد وداع

Ба рқъаҳ эй дили мо шод кун ки дар ғами ту

به رقعه ای دل ما شاد کن که در غم تو

Басии хӯни ҷигар насх кардаем рқоъ

بسی خون جگر نسخ کرده ایم رقاع

Маро аз ончӣ ки гирад ҳаромӣ аз пасу пеш

مرا از آنچه که گیرد حرامی از پس و پیش

Чу тарк хеш гирифтам чаҳ ғам хӯрам зи матоъ

چو ترک خویش گرفتم چه غم خورم ز متاع

Ба маҳди хоки барад бо ту дӯстии хоҷу

به مهد خاک برد با تو دوستی خواجو

Ки шери меҳр ту хӯрдаст дар замони рзоъ

که شیر مهر تو خوردست در زمان رضاع