эй карда тираи шабро бар офтоби манзил

ای کرده تیره شب را بر آفتاب منزل

Длрои зи чини зулфат бар машки ноби манзил

دلرا ز چین زلفت بر مشک ناب منزل

То дар даруни чашмам харгоҳ зад хаёлат

تا در درون چشمم خرگاه زد خیالت

Маро басони моҳии байнам дар оби манзил

مه را بسان ماهی بینم در آب منزل

Бояд ки раҳмати оради онкў шароб дорад

باید که رحمت آرد آنکو شراب دارد

Бар ташна ӣикаҳ бошад ӯро сароби манзил

بر تشنه ئیکه باشد او را سراب منزل

Раҳ чун барам бкўити зонрў ки нодир уфтад

ره چون برم بکویت زانرو که نادر افتد

Дар ошён анқо карда збоби манзил

در آشیان عنقا کرده ذباب منزل

Як зарраи меҳри рӯят холӣ нагардад аз дил

یک ذره مهر رویت خالی نگردد از دل

Зеро ки ганҷ бошад кунҷи хароби манзил

زیرا که گنج باشد کنج خراب منزل

Бингар дар ашки мисатони акси ҷамоли соқӣ

بنگر در اشک مستان عکس جمال ساقی

Ҳамчун қамар ки созад ҷоми шароби манзил

همچون قمر که سازد جام شراب منزل

Хоҷу ки ғарқа ӣ омад дар варта ӣ ҷдоӣӣ

خواجو که غرقه ی آمد در ورطه ی جدائی

Бар соҳил висолат бинад бихоб манзил

بر ساحل وصالت بیند بخواب منزل