Маро ки роҳи намояд кунун бахона ӣ дил

مرا که راه نماید کنون بخانه ی دل

Ки хоки роҳам агар дили даҳуми бахона ӣ гул

که خاک راهم اگر دل دهم بخانه ی گل

Ман он ним ки з динор бошудам шодӣ

من آن نیم که ز دینار باشدم شادی

Агарчӣ банда боқибол мешавад мқбл

اگرچه بنده باقبال می شود مقبل

Чу сарв ҳар ки баровард номи озодӣ

چو سرو هر که برآورد نام آزادی

Дилаши куҷои бсҳӣ қоматон шавад моӣл

دلش کجا بسهی قامتان شود مائل

Маро қтил набинад касе бзрбти теғ

مرا قتیل نبیند کسی بضربت تیغ

Магари гуҳӣ ки зи ман мунқатиъ шавад қотил

مگر گهی که ز من منقطع شود قاتل

Бароаи бодияи мстсқии ҷамоли ҳарам

براه بادیه مستسقی جمال حرم

Буд лаболабаш аз оби дидагони манзил

بود لبالبش از آب دیدگان منزل

зи чашм мо наравад корвони буқати раҳил

ز چشم ما نرود کاروان بوقت رحیل

Бҳкми онкии з сайлоб нагзарад маҳмил

بحکم آنکه ز سیلاب نگذرد محمل

Агарчӣ бар гузарати соилон басӣ ҳастанд

اگرچه بر گذرت سائلان بسی هستند

Чу оби дида ӣ мо нест дар раҳати соил

چو آب دیده ی ما نیست در رهت سائل

Бмлки дониш агар ҳукму ҳикматат бояд

بملک دانش اگر حکم و حکمتت باید

Муқӣми олами девонагии шӯ эй оқил

مقیم عالم دیوانگی شو ای عاقل

Чу васл ва ҳиҷр ҳиҷобаст пеши аҳли сулӯк

چو وصل و هجر حجابست پیش اهل سلوک

Азин ҳиҷоби буруни ой то шӯии восил

ازین حجاب برون آی تا شوی واصل

МФорқти мутасаввир куҷо шавад мо ро

مفارقت متصور کجا شود ما را

Ки нест ҳар ду ҷаҳон дар миёни мо ҳоил

که نیست هر دو جهان در میان ما حائل

Касе ки дар ҳарами ҷон ватан кунад хоҷу

کسی که در حرم جان وطن کند خواجو

Буд ҳар оина аз сокинони каъба ӣ дил

بود هر آینه از ساکنان کعبه ی دل