Маро ки нест бхок дарат умеди вусӯл

مرا که نیست بخاک درت امید وصول

Куҷои бмнзли қурбат буд маҷоли нузул

کجا بمنزل قربت بود مجال نزول

Агар висоли ту ҳосил шавад бҷони бихарам

اگر وصال تو حاصل شود بجان بخرم

Вале аҷаб ки расад коми бедилони бҳсўл

ولی عجب که رسد کام بیدلان بحصول

Чунин шунидаам аз пардаи сози нағма ӣ шавқ

چنین شنیده ام از پرده ساز نغمه ی شوق

Ки зарби сӯхтагони хориҷи аўФтди зи усӯл

که ضرب سوختگان خارج اوفتد ز اصول

Хамӯш бош ки бо куштагони ханҷари ишқ

خموش باش که با کشتگان خنجر عشق

Хилофи ақл буд дарси гуфтан аз маъқӯл

خلاف عقل بود درس گفتن از معقول

Бар аҳли ишқи фазилат бъқл натавон ҷуст

بر اهل عشق فضیلت بعقل نتوان جست

Ки ақлу фазли дарин раҳ Ақилаасту фузул

که عقل و فضل درین ره عقیله است و فضول

Бурузи ҳашари сар аз мавҷи хӯни буруни орад

بروز حشر سر از موج خون برون آرد

Ксикаҳи гашт ба теғи мФорқти мақтӯл

کسیکه گشت به تیغ مفارقت مقتول

Гузашти қофила ва мо гушӯдаи чашми умед

گذشت قافله و ما گشوده چشم امید

Ки кӣ зи гӯша ӣ маҳмил назар кунад мҳмўл

که کی ز گوشه ی محمل نظر کند محمول

Миёни мо ва шумо ҳоҷат рисолат нест

میان ما و شما حاجت رسالت نیست

Чу инқитоъ набошад чаҳ эҳтиёҷи расӯл

چو انقطاع نباشد چه احتیاج رسول

МФорқт накунам дигар аз ҳарими ҳарам

مفارقت نکنم دیگر از حریم حرم

Гарми бкъбаҳ ӣ васл уфтад иттифоқи вусӯл

گرم بکعبه ی وصل افتد اتفاق وصول

Чу раҳ наме барам аз тирагии боби ҳаёт

چو ره نمی برم از تیرگی بآب حیات

Шудаст ҷони ман ташна аз ҳаёти малул

شدست جان من تشنه از حیات ملول

Бабўс дасти муқӣмони даргааши хоҷу

ببوس دست مقیمان درگهش خواجو

Буд ки роҳ диҳандат баборгоҳи қабул

بود که راه دهندت ببارگاه قبول