То чанд бшодӣ май ғамҳои ту нӯшам

تا چند بشادی می غمهای تو نوشم

Аз халқи ҷаҳони кисвати савдои ту пӯшам

از خلق جهان کسوت سودای تو پوشم

Ҳар чанд ки зулфати дили ман гӯш надорад

هر چند که زلفت دل من گوش ندارد

Ман силсила ӣ зулфи турои ҳалқаи бгўшм

من سلسله ی زلف ترا حلقه بگوشم

Айбам макун аз дӯди дилам дар ҷигар афтод

عیبم مکن از دود دلم در جگر افتاد

Бо ин ҳама оташ натавонам ки нҷўшм

با این همه آتش نتوانم که نجوشم

Чун чанги зиҳ ҷон кашадам чу нхрошм

چون چنگ زه جان کشدم چو نخراشم

Чун авди раҳ дил занадам чун нахурӯшам

چون عود ره دل زندم چون نخروشم

Халқии зи фиғонами бФғоннди валикин

خلقی ز فغانم بفغانند ولیکن

Ин турфа ки май нолам ва пайваста хамӯшам

این طرفه که می نالم و پیوسته خموشم

Дишаб хабарам нест ки шогирди харобот

دیشب خبرم نیست که شاگرد خرابات

Чун аз дар майхонаи бадар барад бадушам

چون از در میخانه بدر برد بدوشم

Пар кун қадаҳии з ҳар ҳалоҳил ки бикдм

پر کن قدحی ز هر هلاهل که بیکدم

Бар ёди лаби лаъли ту чун шаҳд банушам

بر یاد لب لعل تو چون شهد بنوشم

То ҷон будам зон май чун хӯни Сиёвуш

تا جان بودم زان می چون خون سیاوش

Ҷомии баҳамаи мамлакат ҷам нафурӯшам

جامی بهمه مملکت جم نفروشم

Дар майкадагар зуҳди фурушам чу ту хоҷу

در میکده گر زهد فروشم چو تو خواجو

Донам ки бик ҷӯ нахирад бодаи фурушам

دانم که بیک جو نخرد باده فروشم