Ин буи баҳораст ки аз саҳн чаман хост

این بوی بهارست که از صحن چمن خاست

ё накҳат машкаст каз оҳӯӣ хутан хост

یا نکهت مشکست کز آهوی ختن خاست

Анфос биҳиштаст ки ояд бмшомм

انفاس بهشتست که آید بمشامم

ё буи Увайсаст ки аз сӯй қарн хост

یا بوی اویسست که از سوی قرن خاست

Ин сарв кадомаст ки дар боғ равон шуд

این سرو کدامست که در باغ روان شد

Венаи мурғ чаҳ номаст ки аз тараф чаман хост

وین مرغ چه نامست که از طرف چمن خاست

Бишинав сухании рост ки имрӯз дар офоқ

بشنو سخنی راست که امروز در آفاق

Ҳар фитна ки ҳаст аз қади он сим бадан хост

هر فتنه که هست از قد آن سیم بدن خاست

Савдои дили сӯхта ӣ лолаи сероб

سودای دل سوخته ی لاله سیراب

Дар фасли баҳор аз дами мишкӣн саман хост

در فصل بهار از دم مشکین سمن خاست

То чини сари зулф батон шуд ватани дил

تا چین سر زلف بتان شد وطن دل

Азми сафараш аз гузари ҳуб ватан хост

عزم سفرش از گذر حب وطن خاست

Он фитна ки чун оҳӯии ваҳшии Ромад аз ман

آن فتنه که چون آهوی وحشی رمد از من

Гўӣии зи паии сайди дили хаста ӣ ман хост

گوئی ز پی صید دل خسته ی من خاست

Ҳар чанд ки дар шаҳри дил танг фарохаст

هر چند که در شهر دل تنگ فراخست

Дил тангем аз даврии он танг даҳан хост

دل تنگیم از دوری آن تنگ دهن خاست

Ъҳдист ки ошуфтагии хотири хоҷу

عهدیست که آشفتگی خاطر خواجو

Аз зулфи саросема ӣ он аҳд шикан хост

از زلف سراسیمه ی آن عهد شکن خاست