Биё ки ҳиндӯии гесуии длстон ту бошам

بیا که هندوی گیسوی دلستان تو باشم

Қтили ғамза ӣ хўонхўори нотавон ту бошам

قتیل غمزه ی خوانخوار ناتوان تو باشم

Гарм қабул кунӣ банда ӣ камӣни ту гирдам

گرم قبول کنی بنده ی کمین تو گردم

Варам ба тири зании нозири камон ту бошам

ورم به تیر زنی ناظر کمان تو باشم

Кунам бқоФи ҳавои ту ошиёна чу анқо

کنم بقاف هوای تو آشیانه چو عنقا

Бидон умед ки мурғии зи ошён ту бошам

بدان امید که مرغی ز آشیان تو باشم

Дилам чу ғунчаи бихандад чу сари з хок барорам

دلم چو غنچه بخندد چو سر ز خاک برآرم

Ббўии онкии гиёҳии зи бӯстон ту бошам

ببوی آنکه گیاهی ز بوستان تو باشم

зи хобгоҳи адам чун бҳшр боз нишинам

ز خوابگاه عدم چون بحشر باز نشینم

Бростон ки ҳамон хоки остон ту бошам

براستان که همان خاک آستان تو باشم

Агар боби ҳаётами ҳазор бор бароранд

اگر بآب حیاتم هزار بار برآرند

Ҳануз сӯхтаи оташи синон ту бошам

هنوز سوخته آتش سنان تو باشم

Ту шамъи ҷамъӣ ва хоҳам ки пеш рӯй ту меРом

تو شمع جمعی و خواهم که پیش روی تو میرم

Ту подшоҳӣ ва оем ки посбон ту бошам

تو پادشاهی و آیم که پاسبان تو باشم

Марои бҳрзаҳ дар оӣии марон ки дар шаби риҳлат

مرا بهرزه در آئی مران که در شب رحلت

Дароӣ роҳи навардони корвон ту бошам

درای راه نوردان کاروان تو باشم

Чун аз миёни ту икмўӣ дар канор набинам

چون از میان تو یکموی در کنار نبینم

Чу мӯии гирдам аз онру ки чун миён ту бошам

چو موی گردم از آنرو که چون میان تو باشم

Агар ҳазор шикоят буд зи даври замонам

اگر هزار شکایت بود ز دور زمانم

Чигуна шукр нагӯям ки дар замон ту бошам

چگونه شکر نگویم که در زمان تو باشم

Ғулом хештанам хон бҳкми онк чу хоҷу

غلام خویشتنم خوان بحکم آنک چو خواجو

Бхок роҳ наярзам агар на зон ту бошам

بخاک راه نیرزم اگر نه زان تو باشم