Буқат субҳ надонам чаҳ шуд ки мурғи чаман

بوقت صبح ندانم چه شد که مرغ چمن

Ҳазор нола ӣ шабгир баркашид чу ман

هزار ناله ی شبگیر برکشید چو من

Магар чу боди сабои мужда ӣ баҳор оварад

مگر چو باد صبا مژده ی بهار آورد

Ббод дод дили хаста дар ҳавои саман

بباد داد دل خسته در هوای سمن

Дар он нафас ки барояд насими гулшани шавқ

در آن نفس که برآید نسیم گلشن شوق

Расад бблбли Ясриби дами Увайси қарн

رسد ببلبل یثرب دم اویس قرن

Миёни Юсуфу ёқӯбгар ҳиҷоб буд

میان یوسف و یعقوب گر حجاب بود

Муайянаст ки набӯд буруни зи пероҳан

معینست که نبود برون ز پیراهن

з рӯй хуби ту даврӣ наме тавонам ҷуст

ز روی خوب تو دوری نمی توانم جست

Агар чунонк шавам фитна ҳар бўҷаҳи ҳасан

اگر چنانک شوم فتنه هر بوجه حسن

зи хобгоҳи адам чун бҳшр бархезам

ز خوابگاه عدم چون بحشر برخیزم

Рўоиҳи ғами ишқ ту оядам зи кафан

روایح غم عشق تو آیدم ز کفن

Кунад бигард дарат мурғи ҷони ман парвоз

کند بگرد درت مرغ جان من پرواز

Чунонк булбули сармаст дар ҳавои чаман

چنانک بلبل سرمست در هوای چمن

зи сӯзи сина чу як нукта бар забони орм

ز سوز سینه چو یک نکته بر زبان آرم

Занад забона чу шамъи оташи дилами зи даҳан

زند زبانه چو شمع آتش دلم ز دهن

Чу нур рӯй ту партав бар осмон фиканд

چو نور روی تو پرتو بر آسمان فکند

Чароғи хилват рӯҳониюн шавад равшан

چراغ خلوت روحانیون شود روشن

Миёни ҷони ману чини ҷаъди мишкӣнат

میان جان من و چین جعد مشکینت

Тълқисти ҳақиқии бҳкми ҳуби ватан

تعلّقیست حقیقی بحکم حب وطن

Ҳадиси зулф ту мегуфт тираи шаби хоҷу

حدیث زلف تو می گفت تیره شب خواجو

Баромад аз нафас ӯ насими машки хутан

برآمد از نفس او نسیم مشک ختن