Бирав эй бод бидонсуӣ ки ман донам ва ту

برو ای باد بدان سوی که من دانم و تو

Хаймаи зан бар сари он кӯй ки ман донам ва ту

خیمه‌ زن بر سر آن کوی که من دانم و تو

Бсрои парда ӣ он моҳат агар роҳ буд

به سراپردههٔ آن ماهت اگر راه بود

БрФкни парда аз онруӣ ки ман донам ва ту

برفکن پرده از آن روی که من دانم و تو

То бибинӣ дили шӯрида ӣ халқии дарбанд

تا ببینی دل شوریده‌ی خلقی دربند

Бигушо тобӣ аз он мӯӣ ки ман донам ва ту

بگشا تابی از آن موی که من دانم و تو

Дар баҳорон ки арӯсони чаман ҷилва кунанд

در بهاران که عروسان چمن جلوه کنند

Бишинав аз барги гули он буи ки ман донам ва ту

بشنو از برگ گل آن بوی که من دانم و تو

Дар дами субҳи бмрғон саҳар хон бирасон

در دم صبح به مرغانِ سحرخوان برسان

Накҳати он гули худ рӯй ки ман донам ва ту

نکهتِ آن گل خودروی که من دانم و تو

Ҳоли он сарви хиромон ки змн озодаст

حالِ آن سرو خرامان که ز من آزادست

Бо ман хастаи чунон гӯй ки ман донам ва ту

با من خسته چنان گوی که من دانم و تو

Соқиои ҷома ӣ ҷони ман дрдикш ро

ساقیا جامهٔ جانِ من دُردی‌کش را

Бенам ҷоми чунон шӯй ки ман донам ва ту

به نمِ جام چنان شوی که من دانم و تو

Чаҳ тавон кард ки беруни зҷФо корӣ нест

چه توان کرد که بیرون ز جفا کاری نیست

Хуии он дилбари бдхўӣ ки ман донам ва ту

خوی آن دلبر بدخوی که من دانم و تو

Оҳ агар дод дили хаста ӣ хоҷуи надиҳад

آه اگر دادِ دل خستههٔ خواجو ندهد

Он длозори ҷафои ҷӯй ки ман донам ва ту

آن دل‌آزار جفاجوی که من دانم و تو