Аикаҳ чу мӯӣ шуд танам дар ҳаваси миёни ту

ایکه چو موی شد تنم در هوس میان تو

Ҳеҷ намеравад бурун аз дили ман даҳони ту

هیچ نمی رود برون از دل من دهان تو

Аз чамани ту ҳар касе гул бкнор ме баранд

از چمن تو هر کسی گل بکنار می برند

Лек бмо намерасад накҳати бӯстони ту

لیک بما نمی رسد نکهت بوستان تو

Гар зкмони абрӯяти ақл сипар бияфканад

گر زکمان ابرویت عقل سپر بیفکند

Айб макун ки дар ҷаҳон кас накушуд камони ту

عیب مکن که در جهان کس نکشد کمان تو

Чун ту канор мекунӣ рӯзу шаб аз миёни ту

چون تو کنار می کنی روز و شب از میان تو

Кӣ бкнор мо расад як сари мӯи миёни ту

کی بکنار ما رسد یک سر مو میان تو

То ту чаҳ сӯратӣ ки ман қосирам аз маъонӣат

تا تو چه صورتی که من قاصرم از معانیت

То ту чаҳ оятӣ ки ман оҷизам аз баёни ту

تا تو چه آیتی که من عاجزم از بیان تو

Кӣ зи дилами бурун рӯй зонк чу ман набӯда ам

کی ز دلم برون روی زانک چو من نبوده ام

Ишқ ту бӯдаасту бас дар дили ман бҷони ту

عشق تو بوده است و بس در دل من بجان تو

Сад раҳам ар бостин давр кунӣ зостон

صد رهم ار بآستین دور کنی زآستان

Дастаму остин ту рӯему остони ту

دستم و آستین تو رویم و آستان تو

Гарчи буд бмҳри ту шери фалаки шикори ман

گرچه بود بمهر تو شیر فلک شکار من

Рашк барам ҳазор пай бар саги посбони ту

رشک برم هزار پی بر سگ پاسبان تو

Хоҷу аз остони ту кӣ баравад ки рафта аст

خواجو از آستان تو کی برود که رفته است

Ҳосили рӯзгор ӯ дар сари достони ту

حاصل روزگار او در سر داستان تو