Дишаб эй боди сабои гӯйӣ ки ҷое бӯда Эй
دیشب ای باد صبا گویی که جایی بودهای
Пои банди чунин зулф длгшоиӣ бӯда Эй
پای بند چنین زلف دلگشایی بودهای
Ошнои анрои зи буии хеши масти афканда Эй
آشنای انرا ز بوی خویش مست افکندهای
Чун чамани пирои боғ ошноӣ бӯда Эй
چون چمن پیرای باغ آشنایی بودهای
Дастаи банди сунбули сарвӣ сарое гашта Эй
دسته بند سنبل سروی سرایی گشتهای
Хокрўби соҳати бустон сарое бӯда Эй
خاکروب ساحت بستانسرایی بودهای
Лоҷарам поят намеояд зи шодӣ бар замин
لاجرم پایت نمیآید ز شادی بر زمین
Чун надими маҷлис шодӣ физойӣ бӯда Эй
چون ندیم مجلس شادی فزایی بودهای
Неки беруни бардае роҳ аз шиканҷи зулф ӯ
نیک بیرون بردهای راه از شکنج زلف او
Чун шабӣ то рӯз дар торик ҷое бӯда Эй
چون شبی تا روز در تاریک جایی بودهای
То чаҳ мурғии кошён ҷое ҳумоюни ҷуста Эй
تا چه مرغی کآشیان جایی همایون جستهای
Гўиё дар сояи пар ҳумое бӯда Эй
گوییا در سایهٔ پرّ همایی بودهای
Аз ғами ёқӯби ҳолеи ҳеҷ ёд овардае ?
از غم یعقوب حالی هیچ یاد آوردهای؟
Чун ҳамаи шаби ҳамдами Юсуф лақое бӯда Эй
چون همه شب همدم یوسف لقایی بودهای
Ҳеҷ бӯеи бардае кӯ дар вафо ва аҳд кист
هیچ بویی بردهای کو در وفا و عهد کیست
То абиромези базм бевафое бӯда Эй
تا عبیرآمیز بزم بیوفایی بودهای
Аз дили гмгштаҳи хоҷуи нишонеи бози даҳ
از دل گمگشتهٔ خواجو نشانی باز ده
Чун ғубори афшони зулф дилрабое бӯда Эй
چون غبار افشان زلف دلربایی بودهای