эй равза ӣ ризвони зи сари кӯии ту бобӣ

ای روضه ی رضوان ز سر کوی تو بابی

Ваии чашма ӣ кавсари зи лаби лаъли ту обӣ

وی چشمه ی کوثر ز لب لعل تو آبی

Шбҳост ки аз ҳасрат рӯй ту наёяд

شبهاست که از حسرت روی تو نیاید

Дар дида ӣ бедори ман длшдаҳи хобӣ

در دیده ی بیدار من دلشده خوابی

Мурғ дилам афтод бдоми сари зулфат

مرغ دلم افتاد بدام سر زلفت

Монанди тзрўӣ ки буд сайди уқобӣ

مانند تذروی که بود صید عقابی

Мардум ҳама гӯйанд ки хуршеди баромад

مردم همه گویند که خورشید برآمد

Гар брФкнӣ дар шаби торики ниқобӣ

گر برفکنی در شب تاریک نقابی

Гар корам аз он сарв хромндаҳ кунӣ рост

گر کارم از آن سرو خرامنده کنی راست

Дарёб ки болотар аз ин нест савобӣ

دریاب که بالاتر از این نیست ثوابی

Ҳар рӯзи кашӣ бар ман длсўхтаҳи кинӣ

هر روز کشی بر من دلسوخته کینی

Ҳар лаҳза кунӣ бо ман бечораи итобӣ

هر لحظه کنی با من بیچاره عتابی

Дар майкада гардӣда маро даст нагирад

در میکده گردیده مرا دست نگیرد

Кас нашунӯд аз ҳмнФсони буии кабобӣ

کس نشنود از همنفسان بوی کبابی

Бархон ғамат то назанам оҳи ҷигари сӯз

برخوان غمت تا نزنم آه جگر سوز

Бар каф наниҳад ҳечкасам ҷоми шаробӣ

بر کف ننهد هیچکسم جام شرابی

Ҳам мардум чашмаст ки аз рӯй тараҳҳум

هم مردم چشمست که از روی ترّحم

Бар рух занадам дмбдм аз дидаи гулобӣ

بر رخ زندم دمبدم از دیده گلابی

Дар наргиси ошиқ каш мегаван назарӣ кун

در نرگس عاشق کش میگون نظری کن

То бенгарӣ аз ҳар тарафии масту харобӣ

تا بنگری از هر طرفی مست و خرابی

Фарёд ки он моҳи мғнии дили хоҷу

فریاد که آن ماه مغنی دل خواجو

Аз чанги буруни баради боўози рубобӣ

از چنگ برون برد بآواز ربابی