Зиҳии ашками зи шавқ лаъл мегаван ту уннобӣ

زهی اشکم ز شوق لعل میگون تو عنّابی

Маро дарёбу оби чашми хӯни афшон ки дарёбӣ

مرا دریاب و آب چشم خون افشان که دُریابی

Ту гўӣии лаъибати чашмам бурун хоҳад шуд аз хона

تو گوئی لعبت چشمم برون خواهد شد از خانه

Ки бар нилу намаки пӯшади қабои мавҷи симобӣ

که بر نیل و نمک پوشد قبای موج سیمابی

Агар унноби дафъ хӯн кунад аз рӯй хосият

اگر عنّاب دفع خون کند از روی خاصیت

Канорам аз чаҳ рӯ гардад зи хӯни дидаи уннобӣ

کنارم از چه رو گردد ز خون دیده عنّابی

зи шавқи себи симинати сиришкам бар рух чун зар

ز شوق سیب سیمینت سرشکم بر رخ چون زر

Бидон монад ки дар обон нишнид жола бар обӣ

بدان ماند که در آبان نشنید ژاله بر آبی

Чаро ҳар лаҳза чун тоўс дар бум дигар гардӣ

چرا هر لحظه چون طاوس در بوم دگر گردی

Чаро ҳар рӯз чун хуршед бар бомай дигар тобӣ

چرا هر روز چون خورشید بر بامی دگر تابی

Туро эй наргиси дилбар чу айни фитна май байнам

ترا ای نرگس دلبر چو عین فتنه می بینم

Чигуна фитна бедораст ва чун бахтами ту дар хобӣ

چگونه فتنه بیدارست و چون بختم تو در خوابی

Ту низ эй абри оби хештани резӣ агар ҳрдм

تو نیز ای ابر آب خویشتن ریزی اگر هردم

Дам аз гавҳари занӣ бо чашм дар боРоми з бе обӣ

دم از گوهر زنی با چشم دُر بارم ز بی آبی

Бирав хоҷу ки то ҳастӣ набошӣ холӣ аз мастӣ

برو خواجو که تا هستی نباشی خالی از مستی

Агар пайваста чун чашм батон дар тоқи миҳробӣ

اگر پیوسته چون چشم بتان در طاق محرابی

Бигардон ҷом ва дар чархи ори сармастони маҳваш ро

بگردان جام و در چرخ آر سرمستان مهوش را

Ки ҷуз бар хӯн ҳушёрон нагардад чархи дулобӣ

که جز بر خون هشیاران نگردد چرخ دولابی