Чони пурварами гуҳӣ ки ту ҷонони ман шӯй

جان پرورم گهی که تو جانان من شوی

Ҷовиди зиндаи монам агар ҷони ман шӯй

جاوید زنده مانم اگر جان من شوی

Ранҷами шифо буд чу ту бошӣ табиби ман

رنجم شفا بود چو تو باشی طبیب من

Дардам даво шавад чу ту дармони ман шӯй

دردم دوا شود چو تو درمان من شوی

Парвонаи вори сӯзаму созами бад-ӣни умед

پروانه‌وار سوزم و سازم بدین امید

Коед шабӣ ки шамъи шабистони ман шӯй

کاید شبی که شمع شبستان من شوی

Давр аз ту гарчи зоташи дил дар ҷаҳаннамам

دور از تو گرچه زاتش دل در جهنمم

Дорам тамаъ ки равза ӣ ризвони ман шӯй

دارم طمع که روضه‌ی رضوان من شوی

Мурғи дилами тзрўи гулистон ишқ шуд

مرغ دلم تذرو گلستان عشق شد

Бар буии онки лолау райҳони ман шӯй

بر بوی آن‌که لاله و ریحان من شوی

Акнӯн ки Хизри зулмати зулф ту шуд дилам

اکنون که خضر ظلمت زلف تو شد دلم

Бигушоӣ лаб ки чашма ӣ ҳайвони ман шӯй

بگشای لب که چشمه‌ی حیوان من شوی

Чашмам фитод бар туу обами зи саргузашт

چشمم فتاد بر تو و آبم ز سرگذشت

Ва андеша ам набӯд ки тӯфони ман шӯй

و اندیشه‌ام نبود که طوفان من شوی

Чун шамъи пеш рӯй ту меРом зи сӯзи дил

چون شمع پیش روی تو میرم ز سوز دل

Ҳар субҳдам ки меҳри дирафшони ман шӯй

هر صبحدم که مهر درفشان من شوی

Зулф бихоб байнам ва хоҳам ки ҳар шабӣ

زلفت به خواب بینم و خواهم که هر شبی

Таъбири хобҳои парешони ман шӯй

تعبیر خواب‌های پریشان من شوی

намегуфт дӯш бо дили хоҷуи хаёли ту

می‌گفت دوش با دل خواجو خیال تو

Кондми рисии бгнҷ ки вайрони ман шӯй

کاندم رسی به گنج که ویران من شوی

Ваон соъатат расад ки бробнои рӯзгор

وان ساعتت رسد که بر ابنای روزگار

Фармони диҳӣ ки банда ӣ фармони ман шӯй

فرمان دهی که بنده‌ی فرمان من شوی