Манзили пери Муғони кӯй харобот фаност

منزل پیر مغان کوی خرابات فناست

Охир эй мғбчгони роҳ харобот куҷост

آخر ای مغبچگان راه خرابات کجاست

Даст дар домани риндон қаландар зада ем

دست در دامن رندان قلندر زده ایم

Зонк риндӣу қаландари сифатии пешаи мост

زانک رندی و قلندر صفتی پیشه ماست

Ҳар ки дар суҳбати он шох санавбар бинишаст

هر که در صحبت آن شاخ صنوبر بنشست

Ҳамчуи боди саҳарӣ аз србстон бархест

همچو باد سحری از سربستان برخاست

Пеши онкас ки чу наргис набӯд аҳли басар

پیش آنکس که چو نرگس نبود اهل بصر

Сифати сарви бтқрир куҷо ояд рост

صفت سرو بتقریر کجا آید راست

Гар наме хост ки оради дили маҷнӯн дар қайд

گر نمی خواست که آرد دل مجنون در قید

Лайли он зулфи мусалсали бача рӯ ме перост

لیل آن زلف مسلسل بچه رو می پیراست

Ҳарчӣ дар олами таҳқиқ сафоташ хонанд

هرچه در عالم تحقیق صفاتش خوانند

Чу накӯи дрнгрии оина ӣ зот худост

چو نکو درنگری آینه ی ذات خداست

Гарчи сӯрат натавон баст ки ҷонрои нқшист

گرچه صورت نتوان بست که جانرا نقشیست

Нақш ҷонаст ки дар оина дил пайдост

نقش جانست که در آینه دل پیداست

Талх аз он мантиқи ширин чу шукр нӯш кунам

تلخ از آن منطق شیرین چو شکر نوش کنم

Зонк дашном ки маҳбӯб диҳад айн дуост

زانک دشنام که محبوب دهد عین دعاست

Талаб аз ёри биҷузи ёр намебояд кард

طلب از یار بجز یار نمی باید کرد

Ҳоҷат аз дӯсти биҷузи дӯст наме шояд хост

حاجت از دوست بجز دوست نمی شاید خواست

Онки нақши рухи хуршеди изорон май баст

آنک نقش رخ خورشید عذاران می بست

Чун назар кард рухи маҳваш худ ме орост

چون نظر کرد رخ مهوش خود می آراست

Гар ту зон ҳури парии чеҳраи ҷдоӣии хоҷу

گر تو زان حور پری چهره جدائی خواجو

Ту мапиндор ки ӯ як сари мӯӣ аз ту ҷудост

تو مپندار که او یک سر موی از تو جداست