Лаъли ширини ту васфаш бар шукр бояд навишт

لعل شیرین تو وصفش بر شکر باید نوشت

Меҳри рухсори ту шарҳаш бар қамар бояд навишт

مهر رخسار تو شرحش بر قمر باید نوشت

Моҷарои ашкам аз рӯй таносуби як ба як

ماجرای اشکم از روی تناسب یک به یک

Мардуми дрёншинро бар гуҳар бояд навишт

مردم دریانشین را بر گهر باید نوشت

Ҳарчӣ дар боб дар майхонаи чашмам назм дод

هرچه در باب در میخانه چشمم نظم داد

Гӯи Муғон бар дайр банависанд , агар бояд навишт

گو مغان بر دیر بنویسند، اگر باید نوشت

эй ки васф рӯй зардам дар қалам май оварӣ

ای که وصف روی زردم در قلم می‌آوری

Сим агар беваҷҳ мебошад ба зар бояд навишт

سیم اگر بی وجه می‌باشد به زر باید نوشت

Хӯни баҳоии ҷони ширини ман шӯридаи ҳол

خون‌بهای جان شیرین من شوریده حال

Бар лаби ёқӯти он ширини писар бояд навишт

بر لب یاقوت آن شیرین پسر باید نوشت

Аз майонаш чун сар мўӣӣ надидам дар вуҷӯд

از میانش چون سر موئی ندیدم در وجود

Ҳеҷ агар хоҳии навиштан , мухтасар бояд навишт

هیچ اگر خواهی نوشتن، مختصر باید نوشت

Ҳар ки гардад кушта ӣ теғи фироқи ин достон

هر که گردد کشته‌ی تیغ فراق این داستان

Бар сари хокаш ба хуноби ҷигар бояд навишт

بر سر خاکش به خوناب جگر باید نوشت

Ва ончи Фарҳод аз фироқи талъат ширин кашид

و آنچ فرهاد از فراق طلعت شیرین کشید

То ба рӯзи ҳашар бар кӯҳу камар бояд навишт

تا به روز حشر بر کوه و کمر باید نوشت

Шарҳи хмрёти хоҷуи ҷуз дар дардии фуруш

شرح خمریات خواجو جز در دُردی فروش

То напиндорӣ ки бар ҷой дигар бояд навишт

تا نپنداری که بر جای دگر باید نوشت