Бо ту нақшӣ ки дар тасаввури мост

با تو نقشی که در تصوّر ماست

Бзбон қалам наёяд рост

بزبان قلم نیاید راست

Ҳоҷати мо тўӣӣ чаро ки зи дӯст

حاجت ما توئی چرا که ز دوست

Ҳоҷатӣ ба з дӯст натавон хост

حاجتی به ز دوست نتوان خواست

Моҳ то офтоб рӯй ту дид

ماه تا آفتاب روی تو دید

Асари меҳр дар Рахш пайдост

اثر مهر در رخش پیداست

Сухани бода бо лабат бо даст

سخن باده با لبت با دست

Сифати машк бо хат ту хатост

صفت مشک با خط تو خطاست

Дар чамани зикр норавон ме рафт

در چمن ذکر ناروان می رفت

Қоматат гуфт баркашида ӣ мост

قامتت گفت برکشیده ی ماست

Сарви озоди пеши болоят

سرو آزاد پیش بالایت

Ростиро чу бандагон барпост

راستی را چو بندگان برپاست

ӯ чу озод карда ӣ қади тест

او چو آزاد کرده ی قد تست

Лоҷарами даст ӯ чунон болост

لاجرم دست او چنان بالاست

Фитна бинишон ва икзмон биншин

فتنه بنشان و یکزمان بنشین

Ки қиёмати з қоматат бархест

که قیامت ز قامتت برخاست

Ҳар ки бинии бҷон буд қоим

هر که بینی بجان بود قائم

Ҷони Вомиқ чу бенгарӣ узрост

جان وامق چو بنگری عذراست

Аз сабои буии рӯҳ май шинавам

از صبا بوی روح می شنوم

Дами исои магар насим сабост

دم عیسی مگر نسیم صباست

Умри хоҷу ббод рафт ва равост

عمر خواجو بباد رفت و رواست

Зонк бе дӯсти умр бод ҳавост

زانک بی دوست عمر باد هواست