Гарна мурғи чаман аз ҳамнафас хеш ҷудост

گرنه مرغ چمن از همنفس خویش جداست

Ҳамчуи ман хастау нолндаҳу дил риш чарост

همچو من خسته و نالنده و دل ریش چراست

Он чаҳ фитнаи сет ки дар ҳалқа риндон бинишаст

آن چه فتنه ست که در حلقه رندان بنشست

Вена чаҳ шӯраст ки аз маҷлис мисатон бархест

وین چه شورست که از مجلس مستان برخاست

Гар аз он сунбули глбўии саман Фрсо нест

گر از آن سنبل گلبوی سمن فرسا نیست

Чист ин буии диловез ки бо бод сабост

چیست این بوی دلاویز که با باد صباست

То бирафтӣ нашудӣ аз дили тангами берун

تا برفتی نشدی از دل تنگم بیرون

Гарчи таҳқиқ надонам ки мақом ту куҷост

گرچه تحقیق ندانم که مقام تو کجاست

Шодӣ васл нашудӣ аз дили тангами берун

شادی وصل نشدی از دل تنگم بیرون

Гарчи таҳқиқ надонам ки мақом ту куҷост

گرچه تحقیق ندانم که مقام تو کجاست

Шодӣ васл набояд ман длсўхтаҳ ро

شادی وصل نباید من دلسوخته را

Агараш ин ҳамаи андӯҳи ҷдоӣӣ з қафост

اگرش این همه اندوه جدائی ز قفاست

Бўсоли ту кигар кӯҳи таҳаммули бикунад

بوصال تو که گر کوه تحمل بکند

Ин ҳамаи бори фироқи ту ки бар хотири мост

این همه بار فراق تو که بر خاطر ماست

Гар қаламро сар онаст ки ҳоли дили мо

گر قلم را سر آنست که حال دل ما

Диҳадаш даст ки гуяд магар ӯро савдост

دهدش دست که گوید مگر او را سوداست

Маҳмили он ба ки азин марҳала берун набарам

محمل آن به که ازین مرحله بیرون نبرم

Ки раҳи бодия аз хӯн дилам нопидост

که ره بادیه از خون دلم ناپیداست

Брзо аз сари кӯй ту нарафтам лекин

برضا از سر کوی تو نرفتم لیکن

Раҳ таслим гирифтам чу бидидам ки қазост

ره تسلیم گرفتم چو بدیدم که قضاست

Чаҳ будгар ба наме номаи дилам тоза кунӣ

چه بود گر به نمی نامه دلم تازه کنی

Чаҳ шавадгар ба хамӣ хома кунӣ корами рост

چه شود گر به خمی خامه کنی کارم راست

Гар диҳад боди сабои мужда ӣ васлати хоҷу

گر دهد باد صبا مژده‌ی وصلت خواجو

Машну кони ҳама чун дрнгрӣ бод ҳавост

مشنو کان همه چون درنگری باد هواست