зи оташкадау каъбаи ғарази сӯз ва ниёзаст

ز آتشکده و کعبه غرض سوز و نیاز است

Вонҷо ки ниёзаст ки ҳоҷати бнмозст

وانجا که نیاز است چه حاجت به نماز است

Беишқ мусаххар нашавад малики ҳақиқат

بی عشق مسخر نشود ملک حقیقت

Кони чиз ки ҷузи ишқ буд айн муҷозаст

کان چیز که جز عشق بود عین مجاز است

Чун мурғи дили хаста ӣ ман сайд нагардад

چون مرغ دل خستهٔ من صید نگردد

Ҳаргоҳ ки байнам ки дар майкада бозаст

هرگاه که بینم که در میکده باز است

Онкас ки буд мӯътакифи каъба ӣ қурбат

آنکس که بود معتکف کعبهٔ قربت

Дар мазҳаби ушшоқ чаҳ муҳтоҷ ҳиҷозаст

در مذهب عشاق چه محتاج حجاز است

Ҳар чанд ки аз бандагии мо чаҳ бар ояд

هرچند که از بندگی ما چه برآید

Мо бандаи онем ки ӯ банда навозаст

ما بندهٔ آنیم که او بنده‌نواز است

Доими дили партоби ман аз оташи савдо

دائم دل پُرتاب من از آتش سودا

Чун шамъи ҷигари тофта дар сӯз ва гудозаст

چون شمع جگرتافته در سوز و گداز است

Май сӯзам ва май созам аз он рӯй ки чун авд

می‌سوزم و می‌سازم از آن‌روی که چون عود

Кори ман длсўхтаҳ аз сӯз бисозаст

کار من دل‌سوخته از سوز به ساز است

Ҳоли шаби ҳиҷр аз ман маҳҷӯр чаҳ пурсӣ

حال شب هجر از من مهجور چه پرسی

Кӯтоҳ кун эй хоҷа ки он қисса дарозаст

کوتاه کن ای خواجه که آن قصه دراز است

Хоҷу Чехияанд битў ки коми дили Маҳмӯд

خواجو چکند بیتو که کام دل محمود

Аз мамлакат рӯй замин рӯй Аёзаст

از مملکت روی زمین روی ایازست