Зулфи ҳиндӯии ту дар тобаст ва моро тоб нест

زلف هندوی تو در تاب است و ما را تاب نیست

Чашми ҷодӯии ту дар хобаст ва моро хоб нест

چشم جادوی تو در خواب است و ما را خواب نیست

Бо лабатгар бодаи лоф ҷонФзоӣӣ ме занад

با لبت گر باده لاف جانفزائی می‌زند

Пеши мо равшан шуд ин соъат ки ӯро об нест

پیش ما روشن شد این ساعت که او را آب نیست

?наргаст дар тоқи абрӯ аз чаҳ хуфтад бе хабар

نرگست در طاق ابرو از چه خفتد بی‌خبر

Зонк ҷои хоби мисатони гӯша ӣ миҳроб нест

زان که جای خواب مستان، گوشهٔ محراب نیست

Сокини кӯии харобот Муғон хоҳам шудан

ساکن کوی خرابات مغان خواهم شدن

Каз дар масҷиди марои умеди фатҳ албоб нест

کز در مسجد مرا امید فتح‌الباب نیست

Хоки раҳ бар ман шараф дорад агар масту хароб

خاک ره بر من شرف دارد اگر مست و خراب

Бар дар майхона хуфтан хуштар аз санҷоб нест

بر در میخانه خفتن خوش‌تر از سنجاب نیست

Пеши рӯйиши зи оташи дили сӯхтами парвонаи вор

پیش رویش ز آتش دل سوختم پروانه‌وار

Зонк шамъӣ чун Рахш дар маҷлис асҳоб нест

زان‌‌که شمعی چون رخش در مجلس اصحاب نیست

Гуфтамаш кохри дил гмгштаҳамро боздиҳ

گفتمش کاخر دل گمگشته‌ام را بازده

Гуфт бории ин бизоъат дар ҷаҳон ноёб нест

گفت باری این بضاعت در جهان نایاب نیست

Равза ӣ ризвон бидон сӯрат ки васфаши хондаи ӣӣ

روضهٔ رضوان بدان صورت که وصفش خوانده‌ای

Чун бмънии бенгарӣ ҷузи манзил аҳбоб нест

چون به معنی بنگری جز منزل احباب نیست

Аикаҳи хоҷуро зи тоби оташи ғами сӯхтӣ

ای که خواجو را ز تاب آتش غم سوختی

Ин ҳамаи оташ чаҳ афрӯзӣ ки ӯро тоб нест

این همه آتش چه افروزی که او را تاب نیست