Куҷои хабар буд аз ҳоли мо ҳабибон ро

کجا خبر بود از حال ما حبیبان را

Ки аз мараз набӯд огаҳии табибон ро

که از مرض نبود آگهی طبیبان را

Гар аз бунафшау сунбули вафо талаб доранд

گر از بنفشه و سنبل وفا طلب دارند

Муайянаст ки савдост андалебон ро

معین است که سوداست عندلیبان را

з хон марҳамати онҳо ки медиҳанд насиб

ز خوان مرحمت آن‌ها که می‌دهند نصیب

Ба теғи кини з чаҳ ронанд бенасибон ро

به تیغ کین ز چه رانند بی‌نصیبان را

Агар зи хоки муҳибон ғубор бархезад

اگر ز خاک محبان غبار برخیزد

Мؤохзт накунад ҳечкас ҳабибон ро

مؤاخذت نکند هیچکس حبیبان را

Гузашти маҳмил ва мо дар хурӯшу нола валек

گذشت محمل و ما در خروش و ناله ولیک

Чаҳ илтифот ба бонги ҷараси наҷибон ро

چه التفات به بانگ جرس نجیبان را

Гуҳӣ ки ошиқу маъшӯқро висол буд

گهی که عاشق و معشوق را وصال بود

Гумон мабар ки буд огаҳии рақибон ро

گمان مبر که بود آگهی رقیبان را

Миёни Лайлӣу маҷнӯн на он мўослт аст

میان لیلی و مجنون نه آن مواصلت است

Ки итилоъ бар он аўФтди лбибон ро

که اطلاع بر آن اوفتد لبیبان را

Аҷаб набошад агар дар адои хутбаи ишқ

عجب نباشد اگر در ادای خطبهٔ عشق

МФорқт кунад аз тани равони хатибон ро

مفارقت کند از تن روان خطیبان را

Ғариб набӯд агар ёри ошнои хоҷу

غریب نبود اگر یار آشنا خواجو

Муроди хеш муҳайё кунад ғарибон ро

مراد خویش مهیا کند غریبان را