Гар роҳ буд бар сари кӯии ту сабо ро

گر راه بود بر سر کوی تو صبا را

Дар бандагӣат арза кунад қиссаи мо ро

در بندگیت عرضه کند قصه ما را

Моро бсрои парда ӣ қурбат ки диҳад роҳ

ما را بسرا پرده ی قربت که دهد راه

Бар садр салотин натавон ёфт гадо ро

بر صدر سلاطین نتوان یافت گدا را

Чун лолаи изорони чамани ҷилваи намоянд

چون لاله عذاران چمن جلوه نمایند

Сари кӯфта бояд ки бидоранд гё ро

سر کوفته باید که بدارند گیا را

Гар раҳи бдўохонаҳ ӣ мақсӯд наёбем

گر ره بدواخانه ی مقصود نیابیم

Дар ранҷ бимирем ва нахоҳем даво ро

در رنج بمیریم و نخواهیم دوا را

Марҳами з чаҳ созем ки ин дард ки мо рост

مرهم ز چه سازیم که این درد که ما راست

Донем ки аз дарди тавон ҷусти даво ро

دانیم که از درد توان جست دوا را

Фарёд ки дастам нагирифтанду бикбор

فریاد که دستم نگرفتند و بیکبار

Аз пой фиканданд ман бесару по ро

از پای فکندند من بی سر و پا را

Аз теғи бало ҳар ки буд рӯй битобад

از تیغ بلا هر که بود روی بتابد

Ҷузи ман ки бҷон май талабами теғи бало ро

جز من که بجان می طلبم تیغ بلا را

Ҳангом сабӯҳӣ накушуд бегулу булбул

هنگام صبوحی نکشد بی گل و بلبل

Хотири бглстони ман бебаргу наво ро

خاطر بگلستان من بی برگ و نوا را

Рӯй аз ту напечам вагар аз шаст ту ояд

روی از تو نپیچم و گر از شست تو آید

Ҳамчун мижа дар дидаи кашами теғи бало ро

همچون مژه در دیده کشم تیغ بلا را

Берун наравад як сари мӯ аз дили хоҷу

بیرون نرود یک سر مو از دل خواجو

Нақши хату рухсори ту Лайлоу нҳоро

نقش خط و رخسار تو لیلاً و نهارا