Чаҳ бар қамари зи шаби анбарии ниқоби андохт

چه بر قمر ز شب عنبری نقاب انداخت

Дили шикастаи моро дар изтироби андохт

دل شکستهٔ ما را در اضطراب انداخت

Бхўни дида ӣ мо ташна шуд ҷаҳони врўост

بخون دیدهٔ ما تشنه شد جهان و رواست

Ки дида буд ки моро дарин азоби андохт

که دیده بود که ما را درین عذاب انداخت

Кабоб шуд дилам аз сӯзи синау оташи ишқ

کباب شد دلم از سوز سینه و آتش عشق

Бабради обаму хӯн дар дили кабоби андохт

ببرد آبم و خون در دل کباب انداخت

Чаҳ дид дида ӣ хўнбори ман ки якбора

چه دید دیدهٔ خونبار من که یکباره

Бқсди хӯнами азинсони сипеҳр бар оби андохт

بقصد خونم ازینسان سپر بر آب انداخت

Дил ар бҳлқаҳ ӣ шӯридагон кашад чаҳ аҷаб

دل ار به حلقهٔ شوریدگان کِشد چه عجب

Маро ки зулфи ту дар ҳалқи ҷони таноби андохт

مرا که زلف تو در حلق جان طناب انداخت

Биё ки соқии чашмами биёади лаъли лабат

بیا که ساقی چشمم بیاد لعل لبت

зи ашк дар қадаҳи обгуни шароби андохт

ز اشک در قدح آبگون شراب انداخت

Арӯси маҳваши соғари нигар ки вақти сабӯҳ

عروس مهوش ساغر نگر که وقت صبوح

Намӯд талъату оташ дар офтоби андохт

نمود طلعت و آتش در آفتاب انداخت

Гузашти нағма ӣ мутриби зи абру ғулғули мо

گذشت نغمه ی مطرب ز ابر و غلغل ما

Хурӯш дар дили нолндаҳ ӣ рубоби андохт

خروش در دل نالندهٔ رباب انداخت

Чу Зуҳра дид рухи зарду ашк хоҷу гуфт

چو زهره دید رخ زرد و اشک خواجو گفت

Ки меҳр дар қадаҳи зари шароби ноби андохт

که مهر در قدح زر شراب ناب انداخت