Агар дар ҷилва май ореи саманди боди ҷавлон ро

اگر در جلوه می‌آری سمند باد جولان را

Бифармо то фурӯи рўбм ба мижгони хоки майдон ро

بفرما تا فرو روبم به مژگان خاک میدان را

Макун айби тиҳии дастон ки дар бозори сармастон

مکن عیب تهی‌دستان که در بازار سرمستان

Гадо бошад ки бифурӯшад ба ҷомии малики султон ро

گدا باشد که بفروشد به جامی ملک سلطان را

Чаро аз каъбаи баргардам кигар хорӣ буд дар раҳ

چرا از کعبه برگردم که گر خاری بود در ره

Барорам оҳ ва дар як дами бсўзонми муғелон ро

برآرم آه و در یک دم بسوزانم مغیلان را

Агар ҳамчун Хизри хоҳӣ ки доими зинда дил бошӣ

اگر همچون خضر خواهی که دایم زنده‌دل باشی

Равон дар пои ҷонони рез агар дастат диҳад ҷон ро

روان در پای جانان ریز اگر دستت دهد جان را

Ба фирдавсам макун даъват ки бе он ҳури маи пайкар

به فردوسم مکن دعوت که بی‌آن حور مه‌پیکر

Касе кӯ одамӣ бошад нахоҳад боғи ризвон ро

کسی کو آدمی باشد نخواهد باغ رضوان را

Ба буии лаъли мигўнш ба злмотӣ дар афтодам

به بوی لعل میگونش به ظلماتی در افتادم

Ки гар меРом з истисқо наҷӯям оби ҳайвон ро

که گر میرم ز استسقا نجویم آب حیوان را

Чамани пиро агар чашмаш бар он сарв равон уфтад

چمن‌پیرا اگر چشمش بر آن سرو روان افتد

Дигар бар чашма нанишонд зи хиҷлати сарви бустон ро

دگر بر چشمه ننشاند ز خجلت سرو بستان را

Магари боди саҳаргоҳӣ ҳаводорӣ кунад врнӣ

مگر باد سحرگاهی هواداری کند ورنی

Насими Юсуфи мисрӣ ки оради пери канъон ро

نسیم یوسف مصری که آرد پیر کنعان را

Чу мисатони ҳарами хоҷуи ҷамоли каъбаи ёди орад

چو مستان حرم خواجو جمال کعبه یاد آرد

зи оби чашми хӯн афшон кунад дарёи биёбон ро

ز آب چشم خون‌افشان کند دریا بیابان را