Ростиро дар сипоҳони хуш буд овоз равад

راستی را در سپاهان خوش بود آواز رود

Дар миёни боғи корон ё канор зинда равад

در میان باغ کاران یا کنار زنده رود

Бода дар соғар фикан соқӣ ки ман рафтам ббод

باده در ساغر فکن ساقی که من رفتم بباد

Равадро бар соз кун мутриб ки дил додам баравад

رود را بر ساز کن مطرب که دل دادم برود

Ҷоми лаълу ҷома ӣ нилии сияҳи рўӣӣ буд

جام لعل و جامه ی نیلی سیه روئی بود

Хез ва хам бинмоӣ то хамрӣ кунам далқи кабӯд

خیز و خم بنمای تا خمری کنم دلق کبود

Гар ту новак май зании даври афканами дръу сипар

گر تو ناوک می زنی دور افکنم درع و سپر

Вари ту ханҷар май кашии иксў нуҳум хуфтон ва худ

ور تو خنجر می کشی یکسو نهم خفتان و خود

Шоҳиди барбати зан аз ушшоқ месозад наво

شاهد بربط زن از عشّاق می سازد نوا

Булбули хуши нағма аз наврӯз мегуяд сурӯд

بلبل خوش نغمه از نوروز می گوید سرود

Дар чунин мавсим ки гули фарши тараб густарда аст

در چنین موسم که گل فرش طرب گسترده است

Ҷома ӣ ҷони марои гўӣӣ зғм шуд тору пуд

جامه ی جان مرا گوئی زغم شد تار و پود

Он шаҳи хубони зибардасту гадоёни зердаст

آن شه خوبان زبردست و گدایان زیردست

ӯ чу Кайхусрави баланди афтодау перони фурӯд

او چو کیخسرو بلند افتاده و پیران فرود

Май баради ҷонам бар миҳроби абрӯяши намоз

می برد جانم بر محراب ابرویش نماز

намефиристад чашми ман бар хоки даргоҳаши дуруд

می فرستد چشم من بر خاک درگاهش درود

Чун миёни диҷлаи хоҷуро куҷо будӣ канор

چون میان دجله خواجو را کجا بودی کنار

Каз канор ӯ дамӣ холӣ науфтодӣ з равад

کز کنار او دمی خالی نیفتادی ز رود