Чу дар назар набӯд рӯй дӯстони мо ро

چو در نظر نبود روی دوستان ما را

Бҳич рӯй набӯд майли бӯстони мо ро

بهیچ روی نبود میل بوستان ما را

Рақиби гӯи мФшони остин ки то дар марг

رقیب گو مفشان آستین که تا در مرگ

Бостин накунад давр аз остони мо ро

بآستین نکند دور از آستان ما را

Бҷони дӯст ки ҳам дар нафас барафшонем

بجان دوست که هم در نفس برافشانیم

Агар чунонк кунад имтиҳони бҷони мо ро

اگر چنانک کند امتحان بجان ما را

Чаҳ муҳра бохт надонам сипеҳри душмани хуй

چه مهره باخت ندانم سپهر دشمن خوی

Ки давр кард бадастони зи дӯстони мо ро

که دور کرد بدستان ز دوستان ما را

Ба биўФоӣии даври замони яқин будем

به بیوفائی دور زمان یقین بودیم

Вале набӯд фироқи ту дар гумони мо ро

ولی نبود فراق تو در گمان ما را

Чу шуд мўослту қурби маънавии ҳосил

چو شد مواصلت و قرب معنوی حاصل

Чаҳ ғами зи муддати ҳиҷрони бекарони мо ро

چه غم ز مدت هجران بیکران ما را

Гуҳӣ ки теғи аҷали бугсалади алоқа ӣ рӯҳ

گهی که تیغ اجل بگسلد علاقه ی روح

Буд таъаллуқи дил бо ту ҳамчунон мо ро

بود تعلق دل با تو همچنان ما را

Агар чунонк зи мо сайл хӯн бихоҳӣ ронад

اگر چنانک ز ما سیل خون بخواهی راند

Раво буд бҷдоӣии з дар марони мо ро

روا بود بجدائی ز در مران ما را

Вагар ҳикояти дил бо ту шарҳ бояд дод

وگر حکایت دل با تو شرح باید داد

Гумон мабар ки буд ҳоҷати забони мо ро

گمان مبر که بود حاجت زبان ما را

Шудеми ҳамчуи миёнати наҳиф ва натавон гуфт

شدیم همچو میانت نحیف و نتوان گفت

Ки нест бо камарати ҳеҷ дар миёни мо ро

که نیست با کمرت هیچ در میان ما را

Гуҳӣ каз он лаби ширин сухан кунад хоҷу

گهی کز آن لب شیرین سخن کند خواجو

зи нӯши ноб лаболаб шавад даҳони мо ро

ز نوش ناب لبالب شود دهان ما را