Гуҳӣ ки шарҳ фироқат кунам бидида савод

گهی که شرح فراقت کنم بدیده سواد

Шавад сиёҳии чашмами равони биҷои мидод

شود سیاهی چشمم روان بجای مداد

Куҷои қарор тавонам гирифт дар арабат

کجا قرار توانم گرفت در عربت

Ки гаштаам бҳўои ту дар ватани муътод

که گشته ام بهوای تو در وطن معتاد

Ҳар онкасӣ ки кунад азми каъба ӣ мақсӯд

هر آنکسی که کند عزم کعبه ی مقصود

Гар аз тариқ иродат равад расад бмрод

گر از طریق ارادت رود رسد بمراد

Дар он замон ки вуҷӯдам шавад изом ва мем

در آن زمان که وجودم شود عظام و میم

зи хоки ман шинавии буии бӯстон ва дод

ز خاک من شنوی بوی بوستان و داد

Марези хӯни ман хастаи дили бтиғи ҷафо

مریز خون من خسته دل بتیغ جفا

Макун назари бҷгри хастагони бъини ъинод

مکن نظر بجگر خستگان بعین عناد

Баҳр чаҳ амр кунӣ омирӣ ва ман маъмур

بهر چه امر کنی آمری و من مأمور

Баҳр чаҳ ҳукм кунӣ ҳокимӣ ва ман мнқод

بهر چه حکم کنی حاکمی و من منقاد

Касе ки сар кашад аз тоъатат мусулмон нест

کسی که سر کشد از طاعتت مسلمان نیست

Ки буғзу ҳуби ту айн залолатасту ршод

که بغض و حب تو عین ضلالتست و رشاد

Басо ки васфи ақиқи ту мардуми чашмам

بسا که وصف عقیق تو مردم چشمم

Бхўн лаъл кунад бар баёзи дидаи савод

بخون لعل کند بر بیاض دیده سواد

Махон бароаи зи шодои фақиҳ ва ваъз магӯӣ

مخوان براه ز شادای فقیه و وعظ مگوی

Маро ки пер харобот мекунад иршод

مرا که پیر خرابات می کند ارشاد

Ману шаробу кабоб ва навой нағма ӣ чанг

من و شراب و کباب و نوای نغمه ی چنگ

Туу сиёму қиёму салоҳу зуҳду сдод

تو و صیام و قیام و صلاح و زهد و سداد

Чу сӯзи синаи барад бо худ аз ҷаҳони хоҷу

چو سوز سینه برد با خود از جهان خواجو

зи хок ӯ натавон ёфтан буруни зи рмод

ز خاک او نتوان یافتن برون ز رماد