Бингар эй шамъ ки парвона дигар боз омад

بنگر ای شمع که پروانه دگر باز آمد

Аз пай дил бишуду сӯхтаи пар боз омад

از پی دل بشد و سوخته پر باز آمد

Гарчи сар то қадам аз оташи ғами сӯхта буд

گرچه سر تا قدم از آتش غم سوخته بود

Рафт ва сад бора аз он сӯхтатар боз омад

رفت و صد باره از آن سوخته تر باز آمد

Ҳар ки бинад ман бебаргу наворо гуяд

هر که بیند من بی برگ و نوا را گوید

ё раби ин хастаи ҷигар кӣ зи сафар боз омад

یا رب این خسته جگر کی ز سفر باز آمد

Сари таслим чу бар хат убудийят дошт

سر تسلیم چو بر خط عبودیت داشت

Чун қалам рафт баҳри сӯйу басар боз омад

چون قلم رفت بهر سوی و بسر باز آمد

Аҷаб он нест ки шуд бо лаби хушк аз бар дӯст

عجب آن نیست که شد با لب خشک از بر دوست

Аҷаб инаст ки бо дида итар боз омад

عجب اینست که با دیده ی تر باز آمد

Ҳар киро бихбр афтод зи паймона ӣ ишқ

هر که را بیخبر افتاد ز پیمانه ی عشق

Ту мапиндор ки дигари бхбр боз омад

تو مپندار که دیگر بخبر باز آمد

эй гул аз пардаи буруни ой ки мурғи саҳарӣ

ای گل از پرده برون آی که مرغ سحری

Ҳамраҳи қофила ӣ боди саҳар боз омад

همره قافله ی باد سحر باز آمد

Айб хусрав макун эй муддаӣ ва талх магӯӣ

عیب خسرو مکن ای مدعی و تلخ مگوی

Гар зи шӯри лаби ширини зи шукр боз омад

گر ز شور لب شیرین ز شکر باز آمد

Онки мурғи дилаш аз ҳасрати гул пар ме зад

آنک مرغ دلش از حسرت گل پر می زد

Ҳамчуи булбули з чаман рафт ва дигар боз омад

همچو بلبل ز چمن رفت و دگر باز آمد

Гар бтиғш бизанӣ боз наёяд зи назар

گر بتیغش بزنی باز نیاید ز نظر

Ҳар ки чун мардумаки дидаи назар боз омад

هر که چون مردمک دیده نظر باز آمد

Хези хоҷу ки чу ашк аз сари зар дар гузарем

خیز خواجو که چو اشک از سر زر در گذریم

То нгўинд ки шуд вази паии зар боз омад

تا نگویند که شد وز پی زر باز آمد