Дӯш чун дар ҷунбиш омад қулзуми савдои ман

دوش چون در جنبش آمد قلزم سودای من

Мавҷи хӯн бар авҷ зад чашми муҳӣти осои ман

موج خون بر اوج زد چشم محیط آسای من

Булбули оўоӣӣ ки дастони соз базм анҷумаст

بلبل آوائی که دستان ساز بزم انجمست

Дар самоъ омад ббонги нағмау овои ман

در سماع آمد ببانگ نغمه و آوای من

Бскаҳ бо лаби гашти ҷони сўзноками ҳамнафас

بسکه با لب گشت جان سوزناکم همنفس

намезанад дами доимо аз ҷони лаб гуёӣ ман

می زند دم دایماً از جان لب گویای من

Ман чунин дар оташу Ҷайҳуну Аммони шабнамӣ

من چنین در آتش و جیحون و عمّان شبنمی

Аз муҳӣти чашми дарёи бори хӯни полои ман

از محیط چشم دریا بار خون پالای من

Чун шавад чашми кавокиби тираи гаван аз дӯди шаб

چون شود چشم کواکب تیره گون از دود شب

Бар фурӯзад машъали субҳ аз дами гирои ман

بر فروزد مشعل صبح از دم گیرای من

Гарчи баҳри идрори гири чашм файёз манаст

گرچه بحر ادرار گیر چشم فیاض منست

Дида ӣ дарёи дил аз гавҳар диҳад иҷрои ман

دیده ی دریا دل از گوهر دهد اجرای من

Теғи ҳиҷри дӯстон ҳар дам ки май орми биёад

تیغ هجر دوستان هر دم که می آرم بیاد

намезанад теғ аз сиёсати мӯӣ бар аъзои ман

می زند تیغ از سیاست موی بر اعضای من

Манзилам дар кӯии мастии соз каз ошӯби ишқ

منزلم در کوی مستی ساز کز آشوب عشق

Шуд малул аз малик ҳастӣ табъи нопарвои ман

شد ملول از ملک هستی طبع ناپروای من

Об дар занҷир аз он уфтад бФсли нави баҳор

آب در زنجیر از آن افتد بفصل نو بهار

Коваради ёд аз дили девона ӣ шайдои ман

کاورد یاد از دل دیوانه ی شیدای من

Гарна ҳар дами оташи меҳрами фурӯи бандади нафас

گرنه هر دم آتش مهرم فرو بندد نفس

Кар шавад гӯши сипеҳр аз садама ӣ ғавғои ман

کر شود گوش سپهر از صدمه ی غوغای من

Дар ҷаҳон ганҷаст ва аждарҳо ва дар малики ҷаҳон

در جهان گنجست و اژدرها و در ملک جهان

Ганҷи ман шеъри равону хомаи аждарҳои ман

گنج من شعر روان و خامه اژدرهای من

Кӣ бсмсорони сўдоӣии даҳуми колои хеш

کی بسمساران سودائی دهم کالای خویش

Зонк ҷузи ман кас надонад қимати колои ман

زانک جز من کس نداند قیمت کالای من

Хирқа ам бингар чунин халқон ва аз фарти ҷалол

خرقه ام بنگر چنین خلقان و از فرط جلال

Атласи афлоки чусти афтода бар болои ман

اطلس افلاک چست افتاده بر بالای من

Ганҷҳо дорам наоне дар дили вайрон валек

گنجها دارم نهانی در دل ویران ولیک

Ҳаст пайдои сикка бесимӣ аз симои ман

هست پیدا سکه بی سیمی از سیمای من

Дар чунин базмӣ ки шеърии соқии маҷлис буд

در چنین بزمی که شعری ساقی مجلس بود

Роҳи рӯҳафзо чаҳ бошад шеъри ҷони афзои ман

راح روح افزا چه باشد شعر جان افزای من

Пеши лафзами номи лؤлؤи бурдан аз беобӣ аст

پیش لفظم نام لؤلؤ بردن از بی آبی است

Зонк лؤлؤ аз бен дандон буд лолои ман

زانک لؤلؤ از بن دندان بود لالای من

Нури шамъи олами афрӯзи фалаки доне з чист

نور شمع عالم افروز فلک دانی ز چیست

Аз фурӯғи машъали рои ҷаҳони орои ман

از فروغ مشعل رای جهان آرای من

Гарчи аз рухи оли зар дар меҳр ҳосил карда ам

گرچه از رخ آل زر در مهر حاصل کرده ام

Ашки шингарфии бхўн дил кашад тғрои ман

اشک شنگرفی بخون دل کشد طغرای من

Хусрав шарқам диҳад ҳукми ҷаҳонгирӣу боз

خسرو شرقم دهد حکم جهانگیری و باز

Ҳар серума нав кунад тири сипеҳри имзои ман

هر سرمه نو کند تیر سپهر امضای من

Лофи хоқонии занам дар малики маънӣ зонк ҳаст

لاف خاقانی زنم در ملک معنی زانک هست

Гармии бозори шамс аз анварии рои ман

گرمی بازار شمس از انوری رای من

Мҳтрқ гардад Уториди зи офтоби хотирам

محترق گردد عطارد ز آفتاب خاطرم

Чун шавад нозири басӯии калак чун ҷавзои ман

چون شود ناظر بسوی کلک چون جوزای من

Гар чу сӯсан дар баёни ишқи гирдами даҳ забон

گر چو سوسن در بیان عشق گردم ده زبان

Булбулони гулшан қудсӣ кунанд имлои ман

بلبلان گلشن قدسی کنند املای من

Гарчи аз бори ҳаводис чун фалаки пуштами дўтост

گرچه از بار حوادث چون فلک پشتم دوتاست

Кӣ бъолми сари фурӯди оради дили яктои ман

کی بعالم سر فرود آرد دل یکتای من

Бигузар аз гардун ки ин на торам гарданда ҳаст

بگذر از گردون که این نه طارم گردنده هست

Гардӣ аз хоки раҳи сяти ҷаҳони паймои ман

گردی از خاک ره صیت جهان پیمای من

Шуд дилами дарёӣ бепоён вагар бовар кунӣ

شد دلم دریای بی پایان و گر باور کنی

Малик ҳастӣ нест алои ршҳӣ аз дарёии ман

ملک هستی نیست الا رشحی از دریای من

Осмони гӯи хусрави сайёраро бахшад шараф

آسمان گو خسرو سیاره را بخشد شرف

Аз шараф бар дида ӣ сайёра созад ҷои ман

از شرف بر دیده ی سیاره سازد جای من

Бар сари бозори дониш чун кунам савдогарӣ

بر سر بازار دانش چون کنم سوداگری

Раҳи наёбади муштарӣ дар ҳалқа ӣ савдои ман

ره نیابد مشتری در حلقه ی سودای من

Ақли кӯи лоф аФодт мезанад дар ҳалу ақд

عقل کو لاف افادت می زند در حل و عقد

АстФодт мекунад аз хотири донои ман

استفادت می کند از خاطر دانای من

Дар тариқат гарчи Тифли роҳи пиронм валек

در طریقت گرچه طفل راه پیرانم ولیک

Чарх пер ояд туфайли давлати бурнои ман

چرخ پیر آید طفیل دولت برنای من

Гар хирад фирдавсем хонд набошад айб аз онк

گر خرد فردوسیم خواند نباشد عیب از آنک

Ҷинати фирдавс бобӣ бошад аз мأўои ман

جنت فردوس بابی باشد از مأوای من

Чун Хизр шуд хотирами ойинаи Искандарӣ

چون خضر شد خاطرم آئینه اسکندری

Воби ҳайвони ҷуръаи ӣӣ аз соғари саҳбои ман

واب حیوان جرعه ئی از ساغر صهبای من

Манзилу мأўои ман бстонсроӣ алавӣ аст

منزل و مأوای من بستانسرای علوی است

Венаи нишемани гоҳи суфлои муваллиду маншаии ман

وین نشیمن گاه سفلی مولد و منشای من

То буруни барадами з манзилгоҳ ҳастӣ ҷои хеш

تا برون بردم ز منزلگاه هستی جای خویش

Нест алои остони нестии млҷои ман

نیست الا آستان نیستی ملجای من

Кӣ кунад қозии алқзоаҳи чарх яъне муштарӣ

کی کند قاضی القضاة چرخ یعنی مشتری

Дар қазоёи ҳуҷҷатии маҳкӯм бе анҳои ман

در قضایا حجتی محکوم بی انهای من

Тоӣри таврами збонги лн тароне гашта маст

طائر طورم زبانگ لن ترانی گشته مست

Саҳари Бобул дар нагирад бо яди Байзои ман

سحر بابل در نگیرد با ید بیضای من

эй бародаргар ту мустамсаки бчизи дайгарӣ

ای برادر گر تو مستمسک بچیز دیگری

Ҳаст лутфи лоязолии ърўаҳи алўсқои ман

هست لطف لایزالی عروة الوثقای من

Чун шудам ҳндўчаҳ ӣ бустони наъти Мустафо

چون شدم هندوچه ی بستان نعت مصطفی

Тӯтии ширин забон шуд табъи шукри хои ман

طوطی شیرین زبان شد طبع شکر خای من

Шаҳсавори арса ӣ қудси онк гар гуяд сазад

شهسوار عرصه ی قدس آنک گر گوید سزد

Кодми хокӣ ғуборӣ бошад аз саҳрои ман

کادم خاکی غباری باشد از صحرای من

Юсуфи чоҳӣ агар дидӣ маро икшб бихоб

یوسف چاهی اگر دیدی مرا یکشب بخواب

Оби гаштӣ аз ҳаёти талъати зебои ман

آب گشتی از حیات طلعت زیبای من

Ман ҳамон ханҷари гузори қалби эъҷозам ки шуд

من همان خنجر گزار قلب اعجازم که شد

Моҳро симини сипари мншқи бики ?имаии ман

ماه را سیمین سپر منشق بیک ایمای من

Шохи чархи чанбарӣ аз торами нилӯфарӣ

شاخ چرخ چنبری از طارم نیلوفری

Зон сабаб бар хок роҳ уфтад ки бӯсади пои ман

زان سبب بر خاک راه افتد که بوسد پای من

Чун илм бар саҳни шодравон аўоднӣ задам

چون علم بر صحن شادروان اوادنی زدم

Харгаҳ аъло сазад манзилгаҳи аднии ман

خرگه اعلی سزد منزلگه ادنی من

Атлас гардун набӯд Андам ки ме пардохтанд

اطلس گردون نبود آندم که می پرداختند

Кисвати лўлоки баҳри қомати раънои ман

کسوت لولاک بهر قامت رعنای من

Моҳи бурҷ ваҳдатам донад хиради зонрў ки ҳаст

ماه برج وحدتم داند خرد زانرو که هست

Нури чашми осмон аз ғарраи ғрои ман

نور چشم آسمان از غرّه غرّای من

Чархи кӯҳлии давр буд аз дида ӣ ахтар ки буд

چرخ کحلی دور بود از دیده ی اختر که بود

Кӯҳли мозоғи албср дар дида ӣ бинои ман

کحل مازاغ البصر در دیده ی بینای من

Гарчи дар дарҷи ҳудо дар ятемам ме ниҳанд

گرچه در دُرج هدی دُر یتیمم می نهند

Кӣ буд дар баҳри фитрати гавҳарии ҳамтои ман

کی بود در بحر فطرت گوهری همتای من

Зуҳра аз бом фалак хоҳад ки уфтад бар замин

زهره از بام فلک خواهد که افتد بر زمین

То бабўсад хоки раҳи пеши рухи Заҳрои ман

تا ببوسد خاک ره پیش رخ زهرای من

Домани Каррӯбӣони пари анбар Соро шавад

دامن کرّوبیان پر عنبر سارا شود

Гар бар ифшоанд сабои гесуии анбари сои ман

گر بر افشاند صبا گیسوی عنبر سای من

Хома ӣ муставфии девон аъло қосираст

خامه ی مستوفی دیوان اعلی قاصرست

Аз саводи нусха ӣ ахлоқи мстўФои ман

از سواد نسخه ی اخلاق مستوفای من

Дар раҳи сӯрат ҳануз овоза ӣ дарё набӯд

در ره صورت هنوز آوازه ی دریا نبود

Комад аз дарёии маънии гавҳари овои ман

کامد از دریای معنی گوهر آوای من

Достони қофу анқо шӯҳратӣ дорад валек

داستان قاف و عنقا شهرتی دارد ولیک

Олами ҷонрои манам қофу хиради анқои ман

عالم جانرا منم قاف و خرد عنقای من

Май намояд ҳар маи устоди сипеҳр аз моҳи нав

می نماید هر مه استاد سپهر از ماه نو

Нақшӣ аз наъли барроқи осмони Фрсои ман

نقشی از نعل براق آسمان فرسای من

Оқилон аз рӯй маънии мазҳар ақлам ниҳанд

عاقلان از روی معنی مظهر عقلم نهند

Вари бадонеи ақли кули ҷзўист аз аъзои ман

ور بدانی عقل کل جزویست از اعضای من

Подшоҳои нақши хоҷу аз замирам маҳв кун

پادشاها نقش خواجو از ضمیرم محو کن

Кандарин раҳи сӯрат ӯ мекунад иғвои ман

کاندرین ره صورت او می کند اغوای من

Ман чунин мстсқӣу дарёии фазлат бе карон

من چنین مستسقی و دریای فضلت بی کران

Шарбатии даҳ зонк бигузашт аз ҳади истисқои ман

شربتی ده زانک بگذشت از حد استسقای من

Дӯш мегуфтам ки фардо обрўӣӣ бошудам

دوش می گفتم که فردا آبروئی باشدم

Чун бидидам бод буд андеша ӣ фардои ман

چون بدیدم باد بود اندیشه ی فردای من

Ҳеҷ нақсоне науфтад дар камоли қудратат

هیچ نقصانی نیفتد در کمال قدرتت

Гар брҳмти рўзгрдонии шаби ялдои ман

گر برحمت روزگردانی شب یلدای من