эй зи шарм рӯй чун моҳи ту дар хуии офтоб

ای ز شرم روی چون ماه تو در خوی آفتاب

Шамъ чун парвона аз меҳри рахт дар сӯзу тоб

شمع چون پروانه از مهر رخت در سوز و تاب

Моҳро бо офтоби дидаи ?ут дидани хато

ماه را با آفتاب دیده ات دیدن خطا

Шамъро парвонаи хондани пеши рухсорати савоб

شمع را پروانه خواندن پیش رخسارت صواب

Офтоб аз меҳри моҳи талъатат дар тобу таб

آفتاب از مهر ماه طلعتت در تاب و تب

Шамъ чун парвонаи пеши оризат дар изтироб

شمع چون پروانه پیش عارضت در اضطراب

Бо вуҷӯди шамъи рӯят каз қамари парвона ӣ ӣист

با وجود شمع رویت کز قمر پروانه ی ئیست

Офтобу моҳ шояд гар бимонад дар ҳиҷоб

آفتاب و ماه شاید گر بماند در حجاب

Моҳ агар парвона аш набӯд зи шамъи талъатат

ماه اگر پروانه اش نبود ز شمع طلعتت

Офтоби осо сипар биндозад аз тири шаҳоб

آفتاب آسا سپر بندازد از تیر شهاب

Ҳамчуи парвонаи зи сӯзи шамъ дар тоби аўФтд

همچو پروانه ز سوز شمع در تاب اوفتد

Офтоб аз моҳи оризгар барандозии ниқоб

آفتاب از ماه عارض گر براندازی نقاب

Шамъи рухсори тугар парвона ҷӯяд аз ҳаво

شمع رخسار تو گر پروانه جوید از هوا

Офтобу моҳро яъне ки уфтад бар туроб

آفتاب و ماه را یعنی که افتد بر تراب

Моҳ агар парвона ӣ нураши диҳӣ аз шамъ рӯй

ماه اگر پروانه ی نورش دهی از شمع روی

Офтоби ховарии гӯ то абади ҳаргизи мтоб

آفتاب خاوری گو تا ابد هرگز متاب

Офтоб рӯй чун моҳат чу толеъ шуд зи шарқ

آفتاب روی چون ماهت چو طالع شد ز شرق

Шамъ чун парвонаи мард аз меҳр ва шуд ҷонаши кабоб

شمع چون پروانه مُرد از مهر و شد جانش کباب

зи офтобу моҳ фориғ гардад офоқ ар диҳад

ز آفتاب و ماه فارغ گردد آفاق ار دهد

Шамъро парвонаи рои шаҳриёри комёб

شمع را پروانه رای شهریار کامیاب

Моҳи бурҷи кибриёу офтоби авҷи малик

ماه برج کبریا و آفتاب اوج ملک

Шамъи олами тоби маи парвона ӣ гардуни ҷаноб

شمع عالم تاب مه پروانه ی گردون جناب

Офтоби шарқу ғарби аъзам ҷалол доду дайн

آفتاب شرق و غرب اعظم جلال داد و دین

Онк шуд парвона ӣ шамъи ҷалолаши моҳтоб

آنک شد پروانه ی شمع جلالش ماهتاب

Шамъи хури парвонаи шоҳи Комрони масъӯди шоҳ

شمع خور پروانه شاه کامران مسعود شاه

Офтоби моҳи харгаҳи хусрави молики рқоб

آفتاب ماه خرگه خسرو مالک رقاب

Моҳи бурҷи муъаддилати он коФтоби теғ ӯ

ماه برج معدلت آن کافتاب تیغ او

Шамъро сӯзад чу парвонаи зи фарти илтиҳоб

شمع را سوزد چو پروانه ز فرط التهاب

Офтоби моҳ ҷоҳаш медиҳад гетии лақаб

آفتاب ماه جاهش می دهد گیتی لقب

Шамъи ма парвона мехонд сипеҳраш дар хитоб

شمع مه پروانه می خواند سپهرش در خطاب

Аикаҳ шуд парвона ӣ рои ту шамъи ахтарон

ایکه شد پروانه ی رای تو شمع اختران

Офтобу моҳ бояд соябонатро таноб

آفتاب و ماه باید سایبانت را طناب

Чун зи шамъи давлатат парвона гирад офтоб

چون ز شمع دولتت پروانه گیرد آفتاب

Чархи тавсанро зи моҳ нав кунад заррини рикоб

چرخ توسن را ز ماه نو کند زرین رکاب

Шамъ бепарвона ӣ ҳикмати зи маҷлиси мҳтрз

شمع بی پروانه ی حکمت ز مجلس محترز

Моҳро бе офтоби роят аз чархи иҷтиноб

ماه را بی آفتاب رایت از چرخ اجتناب

Гашта аз парвонаи ?ути шамъи сипеҳрии муқтабас

گشته از پروانه ات شمع سپهری مقتبس

Карда моҳ аз офтоби хотирати нури иктисоб

کرده ماه از آفتاب خاطرت نور اکتساب

Кори моҳи роят аз парвона ӣ рояти баланд

کار ماه رایت از پروانه ی رایت بلند

Теғи шамъ аз офтоби интиқомат дар қроб

تیغ شمع از آفتاب انتقامت در قراب

Бскаҳ чун парвонаи сӯзади пеши шамъ аз тоби дил

بسکه چون پروانه سوزد پیش شمع از تاب دل

Офтоб аз моҳи харгаҳ ту бошад дар азоб

آفتاب از ماه خرگه تو باشد در عذاب

Моҳро гашти офтоби эҳтишомати нўрбхш

ماه را گشت آفتاب احتشامت نوربخش

Шамъро парвона ӣ рой ту шуд нойиби мноб

شمع را پروانه ی رای تو شد نایب مناب

зи офтобу моҳи барадӣ дар ҷҳонбонии сабақ

ز آفتاب و ماه بردی در جهانبانی سبق

Шамъи иқболи туро парвона гардидӣ бихоб

شمع اقبال ترا پروانه گردیدی بخواب

Гар зи шамъи хотират парвона ёбад осмон

گر ز شمع خاطرت پروانه یابد آسمان

Офтобу моҳро созад зару сими музоб

آفتاب و ماه را سازد زر و سیم مذاب

Шамъ аз парвона ӣ бахт ту шуд маҷлис фурӯз

شمع از پروانه ی بخت تو شد مجلس فروز

Офтоб аз моҳи харгоҳ ту шуд соҳиби нассоб

آفتاب از ماه خرگاه تو شد صاحب نصاب

Камтарини парвона ӣ шамъи ҷалолат дар ҷаҳон

کمترین پروانه ی شمع جلالت در جهان

Офтобу моҳро байнами з рӯй интисоб

آفتاب و ماه را بینم ز روی انتساب

То нагирад офтоб аз моҳи нур аз ҳеҷ ваҷҳ

تا نگیرد آفتاب از ماه نور از هیچ وجه

То нтобад шамъ аз парвона рӯй аз ҳеҷ боб

تا نتابد شمع از پروانه روی از هیچ باب

Дар чунон маҷлис ки бошад шамъро парвонаи рӯҳ

در چنان مجلس که باشد شمع را پروانه روح

Офтобу моҳи бодати бодау ҷоми шароб

آفتاب و ماه بادت باده و جام شراب

Ва офтобаши шамъи ъшртхонаҳу парвонаи моҳ

و آفتابش شمع عشرتخانه و پروانه ماه

Онк гардад аз шароби мдҳтти масту хароб

آنک گردد از شراب مدحتت مست و خراب

Офтоби давлататро моҳи зарра то бҳшр

آفتاب دولتت را ماه ذرّه تا بحشر

Шамъи ҷоҳатро фалаки парвона то явми алҳсоб

شمع جاهت را فلک پروانه تا یوم الحساب