Лаъли ширинати дҳонрои лиззат шукр диҳад

لعل شیرینت دهانرا لذت شّکر دهد

Зулфи парчинати рўонрои накҳат анбар диҳад

زلف پرچینت روانرا نکهت عنبر دهد

Ҷони ширин чун ҳаловат аз ту ёбад давр нест

جان شیرین چون حلاوت از تو یابد دور نیست

Гар лаби лаълати дҳонрои лиззат шукр диҳад

گر لب لعلت دهانرا لذّت شکر دهد

Сарви симини ту дилро моил тӯбо кунад

سرو سیمین تو دل را مایل طوبی کند

Лаъли нӯшин ту ҷонро шарбат кавсар диҳад

لعل نوشین تو جان را شربت کوثر دهد

Васлати он лиззат диҳад соҳбдлонро бе рақиб

وصلت آن لذت دهد صاحبدلانرا بی رقیب

Каз нзоҳти мؤмнонрои ғайбат кофар диҳад

کز نزاهت مؤمنانرا غیبت کافر دهد

Оташи меҳри рахт дар синаҳои сўзнок

آتش مهر رخت در سینه های سوزناک

Дӯстони меҳрбонро ҳрқт миҷмар диҳад

دوستان مهربان را حرقت مجمر دهد

Олами ҷонро диҳад васли равони афзои ту

عالم جان را دهد وصل روان افزای تو

Онч аз ртбти ҷҳонрои ҳазрат довар диҳад

آنچ از رتبت جهانرا حضرت داور دهد

Хусрави аъзами ҷамоли аддӣни касрии мартабат

خسرو اعظم جمال الدین کسری مرتبت

Онки камтари мадҳи хўонрои ҳишмат навзар диҳад

آنک کمتر مدح خوانرا حشمت نوذر دهد

Шайхи абўосҳқи яҳёи дил ки ҳангоми ато

شیخ ابواسحق یحیی دل که هنگام عطا

Муфлис беобу нонро макунат ҷаъфар диҳад

مفلس بی آب و نان را مکنت جعفر دهد

Файзи абри дасту тоби офтоби ҷӯад ӯ

فیض ابر دست و تاب آفتاب جود او

Обу хоки баҳру конрои қимат гавҳар диҳад

آب و خاک بحر و کانرا قیمت گوهر دهد

Он Сикандари фар ки доим аз камоли тарбият

آن سکندر فر که دائم از کمال تربیت

Банда ӣ бехону монрои қудрат қайсар диҳад

بنده ی بی خان و مانرا قدرت قیصر دهد

Лутф ӯ хоки гронрои ғайрат замзам кунад

لطف او خاک گرانرا غیرت زمزم کند

Унф ӯ оби равонро сурат озар диҳад

عنف او آب روان را سورت آذر دهد

Гирди наъли мавкибашгар бод бар гардуни барад

گرد نعل موکبش گر باد بر گردون برد

Қалъаи гири осмонрои зинат афсар диҳад

قلعه گیر آسمانرا زینت افسر دهد

эй сулаймони қадари ҳайдари дил ки камтари чокарат

ای سلیمان قدر حیدر دل که کمتر چاکرت

Дар вғои нӯки снонрои ҳайбат аждар диҳад

در وغا نوک سنانرا هیبت اژدر دهد

Ҳукми ту боди сабки рӯро занад дар дидаи хок

حکم تو باد سبک رو را زند در دیده خاک

Азми ту кӯҳи гронрои суръат сарсар диҳад

عزم تو کوه گرانرا سرعت صرصر دهد

Бар шикваат шояд ар тири фалак бо сад гувоҳ

بر شکوهت شاید ار تیر فلک با صد گواه

Хиттаи амну амонро насахт маҳзар диҳад

خطّه امن و امان را نسخت محضر دهد

Аз ҷаҳони ҷоӣӣ ки қадари садри мрФўъ ту ёфт

از جهان جائی که قدر صدر مرفوع تو یافت

Гардиши чархи он мконрои зинат ахтар диҳад

گردش چرخ آن مکانرا زینت اختر دهد

Субҳдами бодӣ ки бар хок гулистон бугзарад

صبحدم بادی که بر خاک گلستان بگذرد

НФҳаҳ ӣ халқи ту онро накҳат анбар диҳад

نفحه ی خلق تو آن را نکهت عنبر دهد

То ки султон аз паии қатли адуи ҳангоми кор

تا که سلطان از پی قتل عدو هنگام کار

Ҳифзи фармони рўонрои ъдт лашкар диҳад

حفظ فرمان روانرا عدّت لشکر دهد

Ҷовдон дар ҳифзи ақли пермон то рӯзгор

جاودان در حفظ عقل پیرمان تا روزگار

Ҳар дамати бахти ҷавонро давлат дигар диҳад

هر دمت بخت جوان را دولت دیگر دهد