Агарчӣ бехабар афтодаам зи ёру диёр

اگرچه بی‌خبر افتاده‌ام ز یار و دیار

Дилам муқӣм диёрасту ҷони мулозими ёр

دلم مقیم دیارست و جان ملازم یار

Чаҳ ғами зи баъди масофат чу қурб ҷонӣ ҳаст ?

چه غم ز بُعد مسافت چو قرب جانی هست‌؟

Назар ба ёр буд не ба қурбу баъди диёр

نظر به یار بوَد نی به قُرب و بُعد دیار

Агар нигор нагирад шгстгонро даст

اگر نگار نگیرد شگستگان را دست

Ба ҳеҷ рӯй нишоед гирифт даст нигор

به هیچ روی نشاید گرفت دست نگار

Миёни ёру канорами зиҳии хаёл ки нест

میان یار و کنارم زهی خیال که نیست

Дар ин миён ки афтодаам умеди канор

در این میان که افتاده‌ام امید کنار

Аё сабо чу бидон гулшан равон барисӣ

ایا صبا چو بدان گلشن روان برسی

Бигӯ зи хотири отири маро фурӯ магузор

بگو ز خاطر عاطر مرا فرو مگذار

Агар дам аз гули сад барг май занӣ шояд

اگر دم از گل صد برگ می‌زنی شاید

Вале набоядат осўдн аз хурӯши ҳазор

ولی نبایدت آسودن از خروش هَزار

Бидон умед ки ҳамчун ту гавҳарӣ ёбад

بدان امید که همچون تو گوهری یابد

Шудаи сети мардуми чашмами муқӣми дарёи бор

شده‌ست مردم چشمم مقیم دریا‌بار

зи ҳоҷёни ту дар ҳайратам ки пайваста

ز حاجیان تو در حیرتم که پیوسته

Кашидаанд камон бар ду ҷодӯии бемор

کشیده‌اند کمان بر دو جادوی بیمار

Агарчӣ сарв сеӣ шуд ба ростии озод

اگرچه سرو سهی شد به‌راستی آزاد

Кунад ба бандагии қади саркашати иқрор

کند به بندگی قد سرکشت اقرار

Танами нигар ки шуд аз шавқи хати мишкӣнат

تنم نگر که شد از شوق خط مشکینت

Басони хома ӣ махдуми асри зор ва назор

بسان خامه‌ی مخدوم عصر زار و نزار

Татовул аз чаҳ кунад он ду зулфи гарданкаш

تطاول از چه کند آن دو زلف گردنکش

Ба даври муъаддилати қутби осмони миқдор

به‌دور معدلت قطب آسمان مقدار

Саҳоби бахшиш дарё навол поки гуҳар

سحاب بخشش دریا نوال پاک گهر

Сипеҳри мартабати кони ясори кӯҳу қор

سپهر مرتبت کان یسار کوه و قار

Фурӯғи дидаи офоқи шамси ?данеу дайн

فروغ دیده آفاق شمس دنیی و دین

Ки ҳаст дарга ӯ қиблаи сғори ркбор

که هست درگه او قبله صغار رکبار

Диҳад ба баҳри дили малики бахш ӯ иҷроӣ

دهد به بحر دل ملک بخش او اجرای

Диҳад бо бар каф дар нисор ӯ идрор

دهد با بر کف دُر نثار او ادرار

Хирад ки муншии илми илоҳии сети муқӣм

خرد که منشی علم الهی‌ست مقیم

Чу кӯдакони сабақ мдҳтш кунад такрор

چو کودکان سبق مدحتش کند تکرار

Сипеҳри авдӣ агар парда ӣ ҳавоаш занад

سپهر عودی اگر پرده ی هواش زند

Бадеъ нест ки мустаҳзари сет бар адвор

بدیع نیست که مستحضر‌ست بر ادوار

Дурусти мағрибии меҳр агарчӣ ҳаст равон

درست مغربی مهر اگرچه هست روان

Ба назд хотир ӯ кӣ буд тамоми айёр ?

به نزد خاطر او کی بود تمام عیار‌؟

эй давлаташ аз байза чун бурун зад сар

همای دولتش از بیضه چون برون زد سر

Гирифта буд замину замона дар минқор

گرفته بود زمین و زمانه در منقار

Агар ба теғ бигирад ҷаҳон аҷаб набӯд

اگر به تیغ بگیرد جهان عجب نبود

Ҷаҳон гирифтан бар шамс кӣ буд душвор ?

جهان گرفتن بر شمس کی بود دشوار‌؟

Зиҳии сипеҳри баринро ба даргаи ту ямин

زهی سپهر برین را به درگه تو یمین

Хҳии замону заминро зи бахшиши ту ясор

خهی زمان و زمین را ز بخشش تو یسار

Замини зи хӯни адуяти муҳӣти мавҷи афкан

زمین ز خون عدویت محیط موج‌افکن

Замон ба кини ҳасудати наҳанги мардуми хор

زمان به کین حسودت نهنگ مردم‌خوار

зи наъли мураккаби ту судаи моҳро ҷабҳа

ز نعل مرکب تو سوده ماه را جبهه

зи рои равшани ту тираи меҳрро бозор

ز رای روشن تو تیره مهر را بازار

Саманди гарми рӯи ти кӯҳи осмони суръат

سمند گرم‌رو‌َت کوه‌ِ آسمان‌سرعت

Хаданги чорпрти шоҳбози шери шикор

خدنگ چارپرت شاهباز شیر شکار

Иродати ту мадори сипеҳрро марказ

ارادت تو مدار سپهر را مرکز

Анояти ту асоси замонаро меъмор

عنایت تو اساس زمانه را معمار

Ту он Карим наҳодӣ ки бо аФозти ҷӯад

تو آن کریم نهادی که با افاضت جود

Муҳӣтро ба дилу дасти тести астзҳор

محیط را به‌دل و دست تست استظهار

Аъодии ту клобнду маликашони ҷиФаҳ

اعادی تو کلابند و ملکشان جیفه

Аз он муқӣм давонанд дар паии мурдор

از آن مقیم دوانند در پی مردار

Хдоигоно чун поймоли ғам шуда ам

خدایگانا چون پایمال غم شده‌ام

Бигир дастам ва дар даст меҳнатам магузор

بگیر دستم و در دست محنتم مگذار

Куҷо барам ду ҷаҳонгар аноятат набӯд

کجا برم دو جهان گر عنایتت نبود

Чу сари зи даст бурун рафт гӯ бирав дастор

چو سر ز دست برون رفت گو برو دستار

Бар остони рафеъат фитодаам чун хок

بر آستان رفیعت فتاده‌ام چون خاک

Ба шарт онкӣ нагирад дилати зи бандаи ғубор

به‌شرط آنکه نگیرد دلت ز بنده غبار

Бидон худоӣ ки машшотагони қудрат ӯ

بدان خدای که مشاطگان قدرت او

Кунанд силсилаи мрғўли турраи шаби тор

کنند سلسله مرغول طرّه شب تار

Бидон Карим ки бахшад ба ноӣ мўсиҷаҳ

بدان کریم که بخشد به نای موسیجه

Навой нағмаи Довӯду лаҳни мўсиқор

نوای نغمه داود و لحن موسیقار

Бъи сунъи лами излу лои изоли воҳби ақл

بع صنع لم یزل و لا یزال واهب عقل

Ки ақлро набӯд бо чаро ва чунаш кор

که عقل را نبود با چرا و چونش کار

Ба кунҷи хонаи тафзили молики малакӯт

به کنج خانه تفضیل مالک ملکوت

Ки ваҳм дар ҳарам ҳурматаш надорад бор

که وهم در حرم حرمتش ندارد بار

Ба кӯҳли маърифати сармадӣ ки ҳии қадим

به کحل معرفت سرمدی که حی قدیم

Бидон баради Ромад аз дидаи аввалии алобсор

بدان برد رمد از دیده اولی الابصار

Ба шоҳи тахти рисолат ки анкабутӣ ро

به شاه تخت رسالت که عنکبوتی را

Ба пардаи дор ӣ ташриф дод бар дар ғор

به پرده‌دار‌ی تشریف داد بر در غار

Ба азми олами боло чу кӯфти кӯси урӯҷ

به عزم عالم بالا چو کوفت کوس عروج

Илм бурун зад аз ин дайри доираи кирдор

علم برون زد از این دیر دایره کردار

Ба мақдаму қадами сидқи ёри ғори набӣ

به مقدم و قدم صدق یار غار نبی

Ба адли мӯҳтасиби дайни Аҳмади мухтор

به عدل محتسب دین احمد مختار

Ба оби абри ҳаёи бори чашми зии алнўрин

به آب ابر حیا بار چشم ذی النورین

Ба тоби теғ ҷҳонсўз ҳед каррор

به تاب تیغ جهانسوز حید کرار

Ба хӯни ҳалқи ҳусайн ва ба ҳасани халқи ҳасан

به خون حلق حسین و به حسن خلق حسن

Ба ҷаду ҷаҳду ҷиҳоди муҳоҷиру ансор

به جد و جهد و جهاد مهاجر و انصار

Ба сӯзу сохтани собирин фии алоФот

به سوز و ساختن صابرین فی الآفات

Ба оҳу зории мстғФрини болосҳор

به آه و زاری مستغفرین بالاسحار

Ба нузҳати чамани бӯстони сарои ҳудо

به نزهت چمن بوستان‌سرای هدی

Ки тоираст аз он равзаи ҷаъфари тайёр

که طایرست از آن روضه جعفر طیار

Ба ҳодӣони сиблат ва ба котибони суҳуф

به هادیان سبیل و به کاتبان صحف

Ба ҳотифони ҷибол ва ба сокинони қФор

به هاتفان جبال و به ساکنان قفار

Ба восилони ҷудо аз тўослу Мӯсил

به واصلان جدا از تواصل و موصل

Ба соликони бурун аз мадоину амсор

به سالکان برون از مدائن و امصار

Ба ҳозирони мърои зи нисбати маҳзар

به حاضران معرّا ز نسبت محضر

Ба зокирон мубарро зи всмти тзкор

به ذاکران مبرّا ز وصمت تذکار

Ба нозирони ърӣ аз васоили манзар

به ناظران عری از وسایل منظر

Ба нотиқони барӣ аз қароини гуфтор

به ناطقان بری از قراین گفتار

Ба шблӣӣ ки бар оварад гирд аз ин беша

به شبلئی که بر آورد گرد از این بیشه

Боди ҳаме ки буруни баради гӯй аз ин мзмор

باد همی که برون برد گوی از این مضمار

Ба ошиёнаи мурғони гулшани малакӯт

به آشیانه مرغان گلشن ملکوت

Ба остонаи суккони гунбади даввор

به آستانه سکّان گنبد دوار

Бидон шикаста ки қоим бадв шуданд аўтод

بدان شکسته که قایم بدو شدند اوتاد

Бидон васиқа ки восиқ бадв шуданд ахёр

بدان وثیقه که واثق بدو شدند اخیار

Ба оятӣ ки дабирони сунъи лами излӣ

به آیتی که دبیران صنع لم یزلی

Навиштаанд барин ҳафт ҳайкал аз зангор

نوشته‌اند برین هفت هیکل از زنگار

Ба нусхае ки хирад бар баёзи сафҳа ӯ

به نسخه‌ای که خرد بر بیاض صفحه او

Кунад мутолиа ӣ сари махзани алосрор

کند مطالعه‌ی سرّ مخزن الاسرار

Ба сози пардаи дил дар маҷолиси арвоҳ

به ساز پرده دل در مجالس ارواح

Ба сӯзи миҷмари ҷон дар сродқи анвор

به سوز مجمر جان در سرادق انوار

Бидон савор ки буд аз рисолаташи афсар

بدان سوار که بود از رسالتش افسر

Бидон мтиаҳ ки буд аз ҳидояташи афсор

بدان مطیه که بود از هدایتش افسار

Бидон замон ки буд инқитоъи даври замон

بدان زمان که بود انقطاع دور زمان

Бидон саҳар ки буд бомдоди рӯзи шумор

بدان سحر که بود بامداد روز شمار

Бидон тасодуми ҳайбат ки ҳофизони нуфус

بدان تصادم هیبت که حافظان نفوس

Кунанд мунқатиъи он дами алоқа ӣ аъмор

کنند منقطع آن دم علاقه‌ی اعمار

Ба равзае ки дар ӯ ҳаст ҳашт хулди обӣ

به روضه‌ای که در او هست هشت خلد آبی

Ба давҳае ки бирав ҳаст ҳафт дӯзахи нор

به دوحه‌ای که برو هست هفت دوزخ نار

Ба маликати малакӯт ва ба Фолқи алосбоҳ

به ملکت ملکوت و به فالق الاصباح

Ба гулшани ҷабарут ва ба мўрқи алошҷор

به گلشن جبروت و به مورق الاشجار

Бидон ҳзираҳ ки буд ибни озараши тайон

بدان حظیره که بود ابن آذرش طیان

Бидон сафина ки шуд Нӯҳи мурсалаши наҷҷор

بدان سفینه که شد نوح مرسلش نجار

Бидон Асо ки климш фиканда буд аз даст

بدان عصا که کلیمش فکنده بود از دست

Бидон шутур ки ҳабибаши гирифта буд маҳор

بدان شتر که حبیبش گرفته بود مهار

Ба марказӣ ки бидон мекунад ситораи масир

به مرکزی که بدان می‌کند ستاره مسیر

Ба нуқтае ки бар он мекунад замонаи мадор

به نقطه‌ای که بر آن می‌کند زمانه مدار

Ба тоъатӣ ки бидон сарфароз шуд гардун

به طاعتی که بدان سرفراز شد گردون

Ба мавқифӣ ки бидон пой банд шуд кҳсор

به موقفی که بدان پای‌بند شد کهسار

Ба маснад ӣ ки бар он саъди Акбари сети муқӣм

به مسند‌ی که بر آن سعد اکبر‌ست مقیم

Ба адҳамӣ ки бар он шоҳ анҷумаст савор

به ادهمی که بر آن شاه انجم است سوار

Бидон ҳўории шаби гирди обгуни ҳўдҷ

بدان حواری شب گرد آبگون هودج

Бидон имории зркори оташини мсмор

بدان عماری زرکار آتشین‌مسمار

Ба ҷуръае ки буд ақли кул аз ӯ сармаст

به جرعه‌ای که بوَد عقل کل از او سرمست

Ба нафхае ки буд ақли кули азуи ҳушёр

به نفخه‌ای که بود عقل کل ازو هشیار

Ба акси оина ӣ ҳафт ҷӯши сабзи ғилоф

به عکس آینه‌ی هفت جوش سبز غلاف

Ба пери мунҳании сабзи пӯши оинаи дор

به پیر منحنی سبز‌پوش آینه‌دار

Ба ҳашару нашр ва ба въду ваъиду хавфу раҷо

به حشر و نشر و به وعد و وعید و خوف و رجا

Ба субҳу шом ва ба нуру зломи лайл ва наҳор

به صبح و شام و به نور و ظلام لیل و نهار

Ба ҳафт манзара ва шаш ҷаҳон ва панҷ ҳавос

به هفت منظره و شش جهان و پنج حواس

Ба чори табъ ва се рӯҳ ва ду кун ва як додар

به چار طبع و سه روح و دو کون و یک دادار

Ба саф сафа нишинон боргоҳи қабул

به صفّ صُفّه‌نشینان بارگاه قبول

Ба бор ёфтан ҷон ба садри сафаи бор

به بار یافتن جان به صدر صفه بار

Ба ғамзае ки азу хира мешавад ғаммоз

به غمزه‌ای‌که ازو خیره می‌شود غمّاز

Ба туррае ки азу тайра мешавад таррор

به طره‌ای‌که ازو طیره می‌شود طرّار

Ба дастёрии соғар ба поймардии пой

به دستیاری ساغر به پایمردی پای

Ба сарфарозии қомат ба шеваи рафтор

به سرفرازی قامت به شیوه رفتار

Ба ғмгсории шодӣ ба талъати маймун

به غمگساری شادی به طلعت میمون

Ба бахтиёрии мқбл ба сиккаи динор

به بختیاری مُقبل به سکه دینار

Ба хоки безии бод ва ба боди поеи об

به خاک‌بیزی باد و به باد‌پایی آب

Ба оби дории хок ва ба нури бахшеи нор

به آب‌داری خاک و به نور بخشی نار

Ба табъи нодарраи фармойу ваҳми дурандеш

به طبع نادره فرمای و وهم دوراندیش

Ба ақли хурдаи шиносу хаёли нақш нигор

به عقل خرده‌شناس و خیال نقش نگار

Ба шамси сайқалӣу бадари оинаи гардон

به شمس صیقلی و بدر آینه‌گردان

Ба субҳи қурсаи фуруш ва ба шоми қурс ӯ бор

به صبح قرصه‌فروش و به شام قرص او بار

Ба чархи тири камондору барқи тирандоз

به چرخ تیر کماندار و برق تیرانداز

Ба раъди наъраи зану офтоби теғи гузор

به رعد نعره زن و آفتاب تیغ گزار

Ба оташи дили рӯз ва ба боди сарди саҳар

به آتش دل روز و به باد سرد سحر

Ба обрӯии ғадир ва ба хоки пои ҷидор

به آبروی غدیر و به خاک پای جدار

Ба дӯди синаи авд ва ба сози парда ӣ чанг

به دود سینه عود و به ساز پرده ی چنگ

Ба сӯзи нағма ӣ зер ва ба дарди нола ӣ зор

به سوز نغمه ی زیر و به درد ناله ی زار

Ба сабзаи лаби ҷӯй ва ба ханда ӣ рухи гул

به سبزه لب جوی و به خنده ی رخ گل

Ба соя ӣ сари сарв ва ба гӯна ӣ гулнор

به سایه ی سر سرو و به گونه ی گلنار

Ба чашмаҳои бсотину гӯшҳои чаман

به چشمه های بساتین و گوش‌های چمن

Ба дастҳои раёҳину панҷаҳои чанор

به دست‌های ریاحین و پنجه‌های چنار

Ба ашки чашми гуҳарбори абру накҳати боғ

به اشک چشم گهربار ابر و نکهت باغ

Ба сӯзи нолаи шабгири Кебеку нағма ӣ сор

به سوز ناله شبگیر کبک و نغمه‌ی سار

Ба тоби синаи парвонау оби дидаи шамъ

به تاب سینه پروانه و آب دیده شمع

Ба бонги мурғи суроҳеу ҷоми нўшгўор

به بانگ مرغ صراحی و جام نوشگوار

Ба садри соҳиби иқлӣми бахши кишваргир

به صدر صاحب اقلیم‌بخش کشورگیر

Ба қадари осифи ҷами базми Густаҳми пайкор

به قدر آصف جم بزم گستهم پیکار

Ба боди халқи ту яъне насими анбари без

به باد خلق تو یعنی نسیم عنبر بیز

Ба тоби қаҳри ту яъне сумуми оташбор

به تاب قهر تو یعنی سموم آتشبار

Ба сӯзи сина ӣ ман болхФоءу алоълон

به سوز سینه ی من بالخفاء و الاعلان

Ба оби дидаи ман болъшӣу алобкор

به آب دیده من بالعشی و الابکار

Ба тоби хона на сақфи шаш дарича ки ҳаст

به تاب‌خانه نُه‌سقف شش‌دریچه که هست

зи боргоҳи ҷалоли ту қуббаи зркор

ز بارگاه جلال تو قبّه زرکار

Ки баъди азин ба дили озорӣу таъаддии ман

که بعد ازین به دل‌آزاری و تعدّی من

Мҳл ки дасти براردи замона ӣ ғаддор

مهل که دست برآرد زمانه‌ی غدّار

Турои бад-ӣни ҳамаи савганд май даҳум ки маро

ترا بدین همه سوگند می‌دهم که مرا

Каминаи бандае аз бандагони хеши ингор

کمینه بنده‌ای از بندگان خویش انگار

?герати ҳазор чун ман чокаранд дар хизмат

گرت هزار چون من چاکرند در خدمت

Марои бпрўр ва онгаҳ ҳазор ва як пиндор

مرا بپرور و آنگه هزار و یک پندار

Гарми ту хор кунӣ кас нагӯядам ки азиз

گرم تو خوار کنی کس نگویدم که عزیز

Варам азиз кунӣ ҳеҷ кас надорад хор

ورم عزیز کنی هیچ کس ندارد خوار

Ман он мдиҳи сголми туро ки сохта аст

من آن مدیح سگالم ترا که ساخته است

зи шавқи мадҳи ту шеърии зи шеъри бандаи шиор

ز شوق مدح تو شعری ز شعر بنده شعار

Ҳамеша то мутаъоқиб буд шҳўру синӣн

همیشه تا متعاقب بود شهور و سنین

Ҳамеша то мутаволӣ буд хазону баҳор

همیشه تا متوالی بود خزان و بهار

Ҷаҳони туфайли вуҷӯди ту боду малики вуҷӯд

جهان طفیل وجود تو باد و ملک وجود

Мабод бе туу бодии зи умри бархӯрдор

مباد بی تو و بادی ز عمر برخوردار