Зиҳии изори ту доролқрори мардуми чашм

زهی عذار تو دارالقرار مردم چشم

Даруни чашми ту ҷои қарори мардуми чашм

درون چشم تو جای قرار مردم چشم

Саводи холи ту ҳндўчаҳ ӣ ҳдиқаҳ ӣ ҷон

سواد خال تو هندوچه ی حدیقه ی جان

Баёз рӯй ту боғи баҳори мардуми чашм

بیاض روی تو باغ بهار مردم چشم

Ҳилоли абрӯии ту тоқи манзари дида

هلال ابروی تو طاق منظر دیده

Қади ту норвани ҷӯйбори мардуми чашм

قد تو نارون جویبار مردم چشم

Лаби ту чашма ӣ оби ҳиўаҳи Хизри равон

لب تو چشمه ی آب حیوة خضر روان

Хати ту нофа ӣ мшги ттори мардуми чашм

خط تو نافه ی مشگ تتار مردم چشم

Ҳавоӣ рӯй ту бстонсрои дида ӣ дил

هوای روی تو بستانسرای دیده ی دل

Фазои кӯии ту доролқрори мардуми чашм

فضای کوی تو دارالقرار مردم چشم

Ҳадиси лаъли ту нақлу шароби маҷлиси рӯҳ

حدیث لعل تو نقل و شراب مجلس روح

Хату изори ту лайл ва наҳор мардуми чашм

خط و عذار تو لیل و نهار مردم چشم

Ббўии зулфи ту хуррами дили насими баҳор

ببوی زلف تو خرم دل نسیم بهار

Буруз рӯй ту хуши рӯзгори мардуми чашм

بروز روی تو خوش روزگار مردم چشم

Шикаста аз лаби лаълати дили ақиқи Яман

شکسته از لب لعلت دل عقیق یمن

Гирифта аз май саҳарати хумори мардуми чашм

گرفته از می سحرت خمار مردم چشم

Хати ғубори туами рӯзнома ӣ дида

خط غبار توام روزنامه ی دیده

Хаёли чашми туами ёри ғори мардуми чашм

خیال چشم توام یار غار مردم چشم

Нузул карда зи ҷаври ту хӯнёну сиришк

نزول کرده ز جور تو خونیان و سرشک

Дарин ду ҳуҷра ӣ гавҳарнигор мардуми чашм

درین دو حجره ی گوهر نگار مردم چشم

Чунонк оташи меҳр ту обрӯем барад

چنانک آتش مهر تو آبرویم برد

Бабради оби рахти оби кори мардуми чашм

ببرد آب رخت آب کار مردم چشم

Равон биравӣ дар ояд сиришки гарми рӯм

روان بروی در آید سرشک گرم رُوم

Агар Аннан кашад аз шаҳсавори мардуми чашм

اگر عنان کشد از شهسوار مردم چشم

Маро ки оина дорӣ кунам бичишам туро

مرا که آینه داری کنم بچشم ترا

Буд ҷамоли ту ойинаи дори мардуми чашм

بود جمال تو آئینه دار مردم چشم

Дукони дидаи параст аз ҷавоҳири Баҳрайн

دکان دیده پرست از جواهر بحرین

Фурӯ гирифт ямину ясори мардуми чашм

فرو گرفت یمین و یسار مردم چشم

Кунанд ҷавҳарёни сароча ӣ чашмам

کنند جوهریان سراچه ی چشمم

Ъқуди лؤлؤи лолои нисори мардуми чашм

عقود لؤلؤ لالا نثار مردم چشم

Дилам чу хайли хаёли ту дар расад гуяд

دلم چو خیل خیال تو در رسد گوید

Ки эй бқсди ман хастаи ёри мардуми чашм

که ای بقصد من خسته یار مردم چشم

Биё ки ҷот кунам бар канори мардуми чашм

بیا که جات کنم بر کنار مردم چشم

Зёдтм чаҳ диҳии интизори мардуми чашм

زیادتم چه دهی انتظار مردم چشم

Ту дар миёни ҳарифону хуфтаи масту хароб

تو در میان حریفان و خفته مست و خراب

Хаёли чашми туам дар канори мардуми чашм

خیال چشم توام در کنار مردم چشم

Здидаҳи бонии чашмам чаҳ суд аз онки сиришк

زدیده بانی چشمم چه سود از آنک سرشک

Блҳзаҳ ӣӣ бигушоед ҳисори мардуми чашм

بلحظه یی بگشاید حصار مردم چشم

Аҷаб ки ҷаъфари саффоҳи чашми хўнборм

عجب که جعفر سفّاح چشم خونبارم

Нмирўди зи паии корзори мардуми чашм

نمیرود ز پی کارزار مردم چشم

Марои зи меҳри ту гўӣӣ ки абри нисонст

مرا ز مهر تو گوئی که ابر نیسانست

Бъинаҳи мижаи сайли бори мардуми чашм

بعینهُ مژه سیل بار مردم چشم

Чу кард мардуми чашмами назари бҷонби ту

چو کرد مردم چشمم نظر بجانب تو

Дилам зира бишуд аз раҳгузори мардуми чашм

دلم زره بشد از رهگذار مردم چشم

Шавам муқӣм дарат то биравӣ ман чаҳ расад

شوم مقیم درت تا بروی من چه رسد

Азин ду ҳндўки нобакори мардуми чашм

ازین دو هندوک نابکار مردم چشم

зи бскаҳ сурх барояд сиришки ман ҳар дам

ز بسکه سرخ برآید سرشک من هر دم

Гумон баранд ки шуд шармсори мардуми чашм

گمان برند که شد شرمسار مردم چشم

Чу хӯн хеш кунад бар ман шикастаи ҳалол

چو خون خویش کند بر من شکسته حلال

Чаро бҷон нашавам дӯстдори мардуми чашм

چرا بجان نشوم دوستدار مردم چشم

Агарчӣ иҷроӣу идрори ман з хӯн диласт

اگرچه اجرای و ادرار من ز خون دلست

Шудам бъҳди ту идрори хори мардуми чашм

شدم بعهد تو ادرار خوار مردم چشم

Бигирадам намаки обдидаҳ дар дида

بگیردم نمک آبدیده در دیده

Бичишам агар нашавам ҳқгзори мардуми чашм

بچشم اگر نشوم حقگزار مردم چشم

зи меҳри гулшани ҳасани ту хори мижгонам

ز مهر گلشن حسن تو خار مژگانم

Кунад бхўни ҷигари хорхори мардуми чашм

کند بخون جگر خارخار مردم چشم

Ғубори хати ту бар об чун бар андешам

غبار خط تو بر آب چون بر اندیشم

Боб дида башуем ғубори мардуми чашм

بآب دیده بشویم غبار مردم چشم

Хаёли лаъли ту гӯйӣ бичишам ман обӣаст

خیال لعل تو گویی بچشم من آبیست

Ки ҳаст манбааш аз чашмасор мардуми чашм

که هست منبعش از چشمه سار مردم چشم

Кашид нақши ту хат дар нигорхонаи чин

کشید نقش تو خط در نگارخانه چین

Бабради сӯратати обнигор мардуми чашм

ببرد صورتت آب نگار مردم چشم

Накард маснавии дидаи ибни мқлаҳи савод

نکرد مثنوی دیده ابن مقله سواد

Магари мдиҳи худовандгори мардуми чашм

مگر مدیح خداوندگار مردم چشم

Чароғи чашми ҷаҳон онкӣ равшанаст ки ҳаст

چراغ چشم جهان آنکه روشنست که هست

Ниҳони ҳукми қазоаши ошкори мардуми чашм

نهان حکم قضاش آشکار مردم چشم

Мадори маркази олам ки фарзи айн буд

مدار مرکز عالم که فرض عین بود

Бигард маркази қасраши мадори мардуми чашм

بگرد مرکز قصرش مدار مردم چشم

Хдоигони ҷаҳони рукни дайни амиди алмалик

خدایگان جهان رکن دین عمید الملک

Фурӯғи дида ӣ чархи ифтихори мардуми чашм

فروغ دیده ی چرخ افتخار مردم چشم

Маи сипеҳри ҷалоли анки хокбўс дараш

مه سپهر جلال انک خاکبوس درش

Буд бъини ризои ихтиёри мардуми чашм

بود بعین رضا اختیار مردم چشم

Боб рӯй буд эътибори мардум ва ман

بآب روی بود اعتبار مردم و من

Бхок пош кунам эътибори мардуми чашм

بخاک پاش کنم اعتبار مردم چشم

Зиҳӣ басӯрату маънӣ чу мардуми дида

زهی بصورت و معنی چو مردم دیده

Азиз карда ӣ сӯратнигор мардуми чашм

عزیز کرده ی صورت نگار مردم چشم

Ту он сипеҳри ҷанобӣ ки наъли шбрнгт

تو آن سپهر جنابی که نعل شبرنگت

Шаҳ сипеҳр кунад гӯшвори мардуми чашм

شه سپهر کند گوشوار مردم چشم

Бсъии тест ки додаст пардаи дори басар

بسعی تست که دادست پرده دار بصر

Даруни манзара ӣ дидаи бори мардуми чашм

درون منظره ی دیده بار مردم چشم

БФри давлатат аз наргисӣ воло шуд

بفرّ دولتت از نرگسی والا شد

Дарин ҳдиқаҳи шиору дсори мардуми чашм

درین حدیقه شعار و دثار مردم چشم

зи баҳри садри ту кас қоле набофт чунин

ز بهر صدر تو کس قالیی نبافت چنین

Мурассаъ аз гуҳари шоҳвори мардуми чашм

مرصع از گهر شاهوار مردم چشم

Бгоҳ мадҳ ту бошад ҷрири воъшӣ ро

بگاه مدح تو باشد جریر واعشی را

Саводи шеър чу обами шиори мардуми чашм

سواد شعر چو آبم شعار مردم چشم

Арӯси табъи ман он моҳи анбарин Мӯсоат

عروس طبع من آن ماه عنبرین موسیت

Ки ҳаст боғи Рахши лолаи зори мардуми чашм

که هست باغ رخش لاله زار مردم چشم

Кунад рикоби фалаки сои наъл ки кӯбат

کند رکاب فلک سای نعل که کوبت

Савори арсаи гардуни савори мардуми чашм

سوار عرصه گردون سوار مردم چشم

Ҳамеша то буд оҳӯии чашми хўбонро

همیشه تا بود آهوی چشم خوبانرا

Брўбҳии дили шерони шикори мардуми чашм

بروبهی دل شیران شکار مردم چشم

Саводи мадҳи ту бодои баёзи чашм ва мабод

سواد مدح تو بادا بیاض چشم و مباد

Биҷузи навиштани мадҳи ту кори мардуми чашм

بجز نوشتن مدح تو کار مردم چشم