Ман биболи кибриё дар авҷи ваҳдат май пурм
من ببال کبریا در اوج وحدت می پرم
Бишинав овози млоик аз танини шҳпрм
بشنو آواز ملایک از طنین شهپرم
Тарҷумон қойил ваҳйаст дар атвори ғайб
ترجمان قایل وحیست در اطوار غیب
Хома мӯъҷиз намойу табъи ҳикмати пурварам
خامه معجز نمای و طبع حکمت پرورم
Акси олам дар вуҷӯди хеши байнами мунъакис
عکس عالم در وجود خویش بینم منعکس
Вари зи ман бовар кунӣ ойина ӣ Искандарам
ور ز من باور کنی آئینه ی اسکندرم
Теғи нутқам ҷорӣаст аз шарқ то ақсои ғарб
تیغ نطقم جاری است از شرق تا اقصای غرب
Гарчи ҳарфӣ нест монанди забони ханҷарам
گرچه حرفی نیست مانند زبان خنجرم
Гар баради рӯҳи аломин бар осмони ашъори ман
گر برد روح الامین بر آسمان اشعار من
Мусҳаф Каррӯбӣон гардад саводи дафтарам
مصحف کرّوبیان گردد سواد دفترم
То сабақи барадами бқўси қомат аз гардуни пер
تا سبق بردم بقوس قامت از گردون پیر
Шуд дили донишварами тир ва ду пайкари пайкарам
شد دل دانشورم تیر و دو پیکر پیکرم
Чун бенот табъро аз парда май орми бурун
چون بنات طبع را از پرده می آرم برون
Парда ӣ дӯшизагони олами ҷон май дирам
پرده ی دوشیزگان عالم جان می درم
Нағма ӣ мурғон аршӣ мекунад чархи истимоъ
نغمه ی مرغان عرشی می کند چرخ استماع
Аз срири калаки дастони сози маънии густарам
از صریر کلّک دستان ساز معنی گسترم
Қанди мисрӣ гар расад дар гуфта ӣ ширини ман
قند مصری گر رسد در گفته ی شیرین من
Обгрдд аз ҳаёии шеър ҳамчун шукрам
آبگردد از حیای شعر همچون شکرم
Ҳар нафасии коҳӣ бар орм аз даруни тобнок
هر نفسی کآهی بر آرم از درون تابناک
Ҳамӯи субҳ аз дил бар ояд офтобии анварам
همو صبح از دل بر آید آفتابی انورم
Шамъи ҷамъ фитратам хонанд ва ман монанди шамъ
شمع جمع فطرتم خوانند و من مانند شمع
Аз срондозӣ ки ҳастам дар маҷомеъи сарварам
از سراندازی که هستم در مجامع سرورم
Чун бъзми олами болои илми беруни занам
چون بعزم عالم بالا علم بیرون زنم
Хусрави анҷум ки бошад як савор аз лашкарам
خسرو انجم که باشد یک سوار از لشکرم
Аикаҳ май гўӣикаҳи биҷўҳри арз мавҷӯд нест
ایکه می گوئیکه بیجوهر عرض موجود نیست
Аз ғараз бигузар ки ман дар асли фитрати ҷавҳарам
از غرض بگذر که من در اصل فطرت جوهرم
Ман на ин мавҷӯди маъдӯмам ки май бинии маро
من نه این موجود معدومم که می بینی مرا
Ғайр аз ин сӯрат тасаввур кун вуҷӯдии дигарам
غیر از این صورت تصور کن وجودی دیگرم
То бзири калла ӣ тавфиқ дорам такяи гоҳ
تا بزیر کله ی توفیق دارم تکیه گاه
Нави арӯс исмат ояд ҳар шабӣ дар бистарам
نو عروس عصمت آید هر شبی در بسترم
Ман кулем таври тавҳидам наҳомон сиратам
من کلیم طور توحیدم نه هامان سیرتم
Ман Масеҳи маҳди таҳқиқам на рҳбони мухбирам
من مسیح مهد تحقیقم نه رهبان مخبرم
Гарчи ҳамчун қутби гардун дар таҷарруди собитам
گرچه همچون قطب گردون در تجرد ثابتم
Духтарони наъшро дар чори мазҳаби шавҳарам
دختران نعش را در چار مذهب شوهرم
Соқии қудсам чу ҷоми ло изолӣ ме диҳад
ساقی قدسم چو جام لا یزالی می دهد
Кӣ бимирам каз кафи Хизри об ҳайвон ме хӯрам
کی بمیرم کز کف خضر آب حیوان می خورم
Гар басӯрат сокини дайр Муғонам ме ниҳанд
گر بصورت ساکن دیر مغانم می نهند
Соликони роҳи имонро бмънии раҳбарам
سالکان راه ایمان را بمعنی رهبرم
Субҳ агар қурсии хўрни байнам ки хўонсолори чарх
صبح اگر قرصی خورن بینم که خوانسالار چرخ
Бар канори суфра ӣ ҳиммат наад қурс хӯрам
بر کنار سفره ی همت نهد قرص خورم
Чун боҳнги сабӯҳами Зуҳра дар чарх оварад
چون بآهنگ صبوحم زهره در چرخ آورد
Пар меравшан шавад аз чашма ӣ хури соғарам
پر می روشن شود از چشمه ی خور ساغرم
Ман ки дар малики қаноати кӯси Маҳмӯдии занам
من که در ملک قناعت کوس محمودی زنم
Кӣ буд чашми тамаъ бар тоҷу тахти санҷарам
کی بود چشم طمع بر تاج و تخت سنجرم
Гар бдомни зари бирезад бар серум ҳар бомдод
گر بدامن زر بریزد بر سرم هر بامداد
Ман куҷо аз сиккаи шоҳи фалак ёд оварам
من کجا از سکه شاه فلک یاد آورم
То маро дар хитта ӣ ваҳдат хитобат дода анд
تا مرا در خطه ی وحدت خطابت داده اند
Ҳафт гардун нест алои як туранҷ аз минбарам
هفت گردون نیست الا یک ترنج از منبرم
Ман ки бо исои ббоғ қудс дорам ҷилваи гоҳ
من که با عیسی بباغ قدس دارم جلوه گاه
Аз харӣ бошад гар ояд ёди қасри қайсарам
از خری باشد گر آید یاد قصر قیصرم
Аз буту бутгар тбро кардаам ҳамчун халил
از بت و بتگر تبرّا کرده ام همچون خلیل
Лекин ар некӯ бибинӣ ҳам бутами ҳам бтгрм
لیکن ار نیکو ببینی هم بتم هم بتگرم
Чун нагаштам мултафит ҳаргиз бимол на падар
چون نگشتم ملتفت هرگز بمال نه پدر
эй писари номи ҷҳози чори модар кӣ барам
ای پسر نام جهاز چار مادر کی برم
Ахтарами мироси гир на фалак хонд валек
اخترم میراث گیر نه فلک خواند ولیک
Тифлро ҳамгар бҳФти ахтар фурӯд ояд серум
طفل را هم گر بهفت اختر فرود آید سرم
Нестам мамнӯни обо зонк аз файзи бақо
نیستم ممنون آبا زانک از فیض بقا
Бе падари пурвирд чун исои Марями модарам
بی پدر پرورد چون عیسی مریم مادرم
Зон брўшни гавҳарии машҳури аФоқм ки чарх
زان بروشن گوهری مشهور افاقم که چرخ
Ҳамчуи теғи офтоб аз нур ёбад гавҳарам
همچو تیغ آفتاب از نور یابد گوهرم
Кӣ баҳри сӯрати даҳум чун бодбони дилро ббод
کی بهر صورت دهم چون بادبان دل را بباد
Зо барои онк дар дарёии маънии лангарам
زا برای آنک در دریای معنی لنگرم
Гарчи дар мансӯбаи бозии Фодрм аз даҳ ҳазор
گرچه در منصوبه بازی فادرم از ده هزار
Чун бибинӣ аз ҷаҳоти хештан дар шшдрм
چون ببینی از جهات خویشتن در ششدرم
Гардад аз даври фалаки сайёраи домангири ман
گردد از دور فلک سیاره دامنگیر من
Вар на ман фориғи зи чархи пери нилии чодарам
ور نه من فارغ ز چرخ پیر نیلی چادرم
Гар бичишам хеши байнами нақши худро дар хаёл
گر بچشم خویش بینم نقش خود را در خیال
Дар хол худ бичишам хеш бинӣ бингарам
در خال خود بچشم خویش بینی بنگرم
Гарчи аз дарёу кони якҷу маро маҳсӯл нест
گرچه از دریا و کان یکجو مرا محصول نیست
Ҳосилоти кону дарёро бик ҷӯ нашмурам
حاصلات کان و دریا را بیک جو نشمرم
Ҳамчуи сарву сӯсанами озоди бенанд аз ҷаҳон
همچو سرو و سوسنم آزاد بینند از جهان
Гар замонаи тоҷи зар бар сар наад чун ъбҳрм
گر زمانه تاج زر بر سر نهد چون عبهرم
Гар баҳри созам ки бинавозад бисозам бо фалак
گر بهر سازم که بنوازد بسازم با فلک
Шояд ар бар дафи бмўиди Зуҳра ӣ хунёгарам
شاید ار بر دف بموید زهره ی خنیاگرم
Ман ки дар олам наме ганҷами зи фарти кибриё
من که در عالم نمی گنجم ز فرط کبریا
Равшанаст ин ҳамчуи хур кин хона набӯд дар хӯрам
روشنست این همچو خور کاین خانه نبود در خورم
Гар фурӯд ояд бачарх симгун монанди тир
گر فرود آید بچرخ سیمگون مانند تیر
Хусрави машриқи зи сар то пой гирад дар зарам
خسرو مشرق ز سر تا پای گیرد در زرم
намениҳандам нағмаи сози гулшани рӯҳонӣон
می نهندم نغمه ساز گلشن روحانیان
Чун тзрўи бӯстони итрати пайғамбарам
چون تذرو بوستان عترت پیغمبرم
намедиҳандам халъат аз дўлтсрои қудсён
می دهندم خلعت از دولتسرای قدسیان
То дарин меҳнати сарои мадҳати сарои ҳайдарам
تا درین محنت سرا مدحت سرای حیدرم
Кӣ расм дар сокинони олами алавии магар
کی رسم در ساکنان عالم علوی مگر
Хешро бигзораму зини дайр суфло бигузарам
خویش را بگذارم و زین دیر سفلی بگذرم
Гар маро аз дом хоҷу бошад аўмиди наҷот
گر مرا از دام خواجو باشد اومید نجات
Бол бигушоем вазин сабзи ошёни беруни пурм
بال بگشایم وزین سبز آشیان بیرون پرم