Вақти субҳам гузар афтод бар атрофи чаман

وقت صبحم گذر افتاد بر اطراف چمن

Бо бутии моҳи рухи сангдили сими бадан

با بتی ماه رخ سنگدل سیم بدن

Баркашидем чу сарв аз лаби сарчашмаи илм

برکشیدیم چو سرو از لب سرچشمه علم

То бшўӣими зи рухсора ӣ дили гирди ҳузн

تا بشوئیم ز رخساره ی دل گرد حزن

Моҷроӣии зи қазои гашти бади инсони воқеъ

ماجرائی ز قضا گشت بد انسان واقع

Ки набудем дамӣ бешағабу шӯру Фтн

که نبودیم دمی بی شغب و شور و فتن

Чашми он моҳи причҳраҳ чу бар чашма фитод

چشم آن ماه پریچهره چو بر چشمه فتاد

Гуфт моҳияти ин бо ту бигӯям равшан

گفت ماهیت این با تو بگویم روشن

Анк гӯйанд ки дорад равишӣ бод ҳавост

انک گویند که دارد روشی باد هواست

Зонк чун ӯ набӯд беқадамитар доман

زانک چون او نبود بی قدمی تر دامن

Дидааш гарчи пар обаст дарав нест ҳаё

دیده اش گرچه پر آبست درو نیست حیا

Абр аз ӣнрӯ фиканд бар рух ӯ оби даҳан

ابر از اینرو فکند بر رخ او آب دهن

Чашмаро ин сухан афтод зи ногуҳ дар гӯш

چشمه را این سخن افتاد ز ناگه در گوش

Гуфт бингар ки чаҳ ояд басари мо зи мҳн

گفت بنگر که چه آید بسر ما ز محن

Даст шустани зи равон ба ки шунидани зини даст

دست شستن ز روان به که شنیدن زین دست

Сухани бодаи парастӣ ки на мардаст ва на зан

سخن باده پرستی که نه مردست و نه زن

БдрФшиди дилаш дар бар ва аз ҷой бирафт

بدرفشید دلش در بر و از جای برفت

Гуфт к-эй аз ту баҳри гӯшаи ҳазорон шеван

گفت کای از تو بهر گوشه هزاران شیون

Мо ҳамонем ки ҳар дам ки бҳнгоми рабиъ

ما همانیم که هر دم که بهنگام ربیع

Хайл наврӯз гушойанд камӣн аз мкмн

خیل نوروز گشایند کمین از مکمن

ё чу чатр аз сари дороби шаҷар давр шавад

یا چو چتر از سر داراب شجر دور شود

Бузанд навбати шодии бглстони баҳман

بزند نوبت شادی بگلستان بهمن

Гуҳи илм бар сари мо бинӣ ва гоҳе байрақ

گه علم بر سر ما بینی و گاهی بیرق

Гуҳи зира дар бар мо ёбӣ ва гоҳе ҷавшан

گه زره در بر ما یابی و گاهی جوشن

Кӯҳ ва дар гардад аз омад шудан мо шодоб

کوه و در گردد از آمد شدن ما شاداب

Боғ ва саҳро шавад аз раҳгузари мо гулшан

باغ و صحرا شود از رهگذر ما گلشن

Дар баҳорон ки кунам бар тарафи боғи гузор

در بهاران که کنم بر طرف باغ گذار

БФзоиди зи ман оби рухи насрину саман

بفزاید ز من آب رخ نسرین و سمن

Нестам оташ аз бскаҳи дилам ҷӯш занад

نیستم آتش از بسکه دلم جوش زند

Дар дили лола сероб шавам дӯди афкан

در دل لاله سیراب شوم دود افکن

Бевуҷӯдам набӯд сарви хиромонро ҷон

بی وجودم نبود سرو خرامان را جان

Ки равон шуд танаму сарви хиромони ҳамаи тан

که روان شد تنم و سرو خرامان همه تن

Биҳзўрм набӯд тарафи гулистонро нур

بیحضورم نبود طرف گلستان را نور

Ки чароғаст гулистон ва ман ӯро равған

که چراغست گلستان و من او را روغن

Чашми сармаст бутам гуфт ки эй ганда хамӯш

چشم سرمست بتم گفت که ای گنده خموش

Бирав аз пешам ва шухӣ макун ва лоф мазан

برو از پیشم و شوخی مکن و لاف مزن

Ҳаракатҳои ту сари даст ва суханҳои ту бод

حرکتهای تو سر دست و سخنهای تو باد

Лоҷарам бар ту бихандади арӯсони чаман

لاجرم بر تو بخندد عروسان چمن

Гарчи равшани гуҳарии як сухан аз мо бишинав

گرچه روشن گهری یک سخن از ما بشنو

Ном гавҳар мабару қимат гавҳар машкан

نام گوهر مبر و قیمت گوهر مشکن

Бо ман аз банд зира бигузар ва ҷавшан бигзор

با من از بند زره بگذر و جوشن بگذار

Ки буд теғ задани кораму хӯн хӯрдани фан

که بود تیغ زدن کارم و خون خوردن فن

Ман ки ҳар нақш ки бошад баназар бигушоем

من که هر نقش که باشد بنظر بگشایم

Ту азингўнаҳ кунӣ нақши нмоӣӣ бо ман

تو ازینگونه کنی نقش نمائی با من

Ҳамаро байнам ва дар хеш набинам зирок

همه را بینم و در خویش نبینم زیراک

Хеш бинӣ набӯд назд хиради мстҳсн

خویش بینی نبود نزد خرد مستحسن

Масти хўонндму махмур вале нест маро

مست خوانندم و مخمور ولی نیست مرا

Биҷуз аз гӯша ӣ миҳроби шабу рӯзи ватан

بجز از گوشه ی محراب شب و روز وطن

Фарз айнаст марои бандагии даргаи шоҳ

فرض عینست مرا بندگی درگه شاه

Нестам зонка фароиз нашиносам зи сунан

نیستم زانکه فرایض نشناسم ز سنن

Шарафу қадари ман ин бас ки бмжгони рўбм

شرف و قدر من این بس که بمژگان روبم

Хоки майдони шаҳи теғи каши қалби шикан

خاک میدان شه تیغ کش قلب شکن

Хусрави шарқи Музаффари шаҳи иқлӣми зафар

خسرو شرق مظفر شه اقلیم ظفر

Муфаххар рӯй замини восита ӣ ақди зи ман

مفخر روی زمین واسطه ی عقد ز من

Ҳам дили вофе ӯ фазлу ҳунарро ҷомеъ

هم دل وافی او فضل و هنر را جامع

Ҳам кафи кофӣ ӯ ҷӯаду карамро маъдан

هم کف کافی او جود و کرم را معدن

эй Таҳамтани тани доро дар аФридўни фар

ای تهمتن تن دارا در افریدون فر

Ки фурӯди ту буд гоҳи шуҷоати бежан

که فرود تو بود گاه شجاعت بیژن

Бар ҷаноби ту гдоӣии зи фақирони қорун

بر جناب تو گدائی ز فقیران قارون

Дар сипоҳи ту бузургии зи амирони Қоран

در سپاه تو بزرگی ز امیران قارن

Гурз ки кӯби ту бунёни амлро ҳодм

گرز که کوب تو بنیان امل را هادم

Нӯки пайкони ту суккони аҷалро момн

نوک پیکان تو سکّان اجل را مامن

Рӯҳро чашма ӣ хўнризи синонати машраб

روح را چشمه ی خونریز سنانت مشرب

Фатҳро соя ӣ маймуни ливояти маскан

فتح را سایه ی میمون لوایت مسکن

Гулшани қадари турои равзаи ризвони соҳат

گلشن قدر ترا روضه رضوان ساحت

Хитта ӣ ҷоҳи турои малики млоики барзан

خطه ی جاه ترا ملک ملایک برزن

Ҳамчуи ҷамшеди баҳри ҷо ки рӯй бигурезад

همچو جمشید بهر جا که روی بگریزد

Фитна аз наъли саманди ту чу дев аз оҳан

فتنه از نعل سمند تو چو دیو از آهن

Сари теғи ту зумуррад шуду аъдои афъӣ

سر تیغ تو زمرد شد و اعدا افعی

Нӯки тири ту шаҳоб омаду хасми аҳрӣман

نوک تیر تو شهاب آمد و خصم اهریمن

Чархи пирӯза наад қубба ӣ иқболи туро

چرخ پیروزه نهد قبّه ی اقبال ترا

Хишти заррини хур аз баҳри шараф бар равзан

خشت زرین خور از بهر شرف بر روزن

Душман сар зада бе ханҷари олами сӯзат

دشمن سر زده بی خنجر عالم سوزت

Бори сар чанд тавонад ки кашад бар гардан

بار سر چند تواند که کشد بر گردن

Бадсиголони тугар шамъ фурӯзон гирданд

بدسگالان تو گر شمع فروزان گردند

Сар фарозӣ натавон баст баришон брсн

سر فرازی نتوان بست بریشان برسن

Гар фалаки навбати худ бо ту гузорад шояд

گر فلک نوبت خود با تو گذارد شاید

Зонка бахт ту ҷавонасту фалаки перу куҳан

زانکه بخت تو جوانست و فلک پیر و کهن

Беди барги чамани маърака яъне теғат

بید برگ چمن معرکه یعنی تیغت

Ҳар куҷо соя барафканад бирӯяд рӯин

هر کجا سایه برافکند بروید روین

Хасм агар ёд кунад зи оташи хашмат дар хок

خصم اگر یاد کند ز آتش خشمت در خاک

Бар таниши рӯзи ҷазои сӯхтаи бенанди кафан

بر تنش روز جزا سوخته بینند کفن

Миҷмари халқи ту чун дам занад аз хўшбўӣӣ

مجمر خلق تو چون دم زند از خوشبوئی

Аз ҳасад дӯд барояд зи дили машки хутан

از حسد دود برآید ز دل مشک ختن

Чарх агар қрҷии хос ту нагашт аз чаҳ сабаб

چرخ اگر قرجی خاص تو نگشت از چه سبب

Гуҳи з хуршед кунад теғу гуҳ аз моҳи мҷн

گه ز خورشید کند تیغ و گه از ماه مجن

Дили гардуни бтФи теғ ҷҳонсўз бисӯз

دل گردون بتف تیغ جهانسوز بسوز

Чашми ахтари басари рмҳи ҷигар дуз бикун

چشم اختر بسر رمح جگر دوز بکن

Пеши абкори замирам ки баранд оби санам

پیش ابکار ضمیرم که برند آب صنم

Қомати чархи нигари хам шуда чун пушти шмн

قامت چرخ نگر خم شده چون پشت شمن

Хотирам чун ҳлли бикри мдиҳти дузад

خاطرم چون حلل بکر مدیحت دوزد

Созадаш хусрави сайёраи зи мижгони сӯзан

سازدش خسرو سیاره ز مژگان سوزن

Чун биёади кафат аз хома дар афшони гирдам

چون بیاد کفت از خامه دُر افشان گردم

Аз ҳаё об шавад риштаи лؤлؤии адан

از حیا آب شود رشته لؤلؤی عدن

Мурғи мадҳат чу дами субҳи бпрўози орм

مرغ مدحت چو دم صبح بپرواز آرم

Байнам аз давр ки резади кавокиби арзан

بینم از دور که ریزد کواکب ارزن

То буд шамъи сипеҳрии зи лагани мустағнӣ

تا بود شمع سپهری ز لگن مستغنی

Шамъи иқболи турои чархи барин боди лаган

شمع اقبال ترا چرخ برین باد لگن

Ҳарами давлатати аФўоҷи маликро маъбад

حرم دولتت افواج ملک را معبد

Дили дайнпарварат асрори фалакро махзан

دل دین پرورت اسرار فلک را مخزن

Тӯҳфа ӣ олами болои сухани қадари ту бод

تحفه ی عالم بالا سخن قدر تو باد

Ки яқинаст ки болотар азин нест сухан

که یقینست که بالاتر ازین نیست سخن