Кофии давлату дайни мейри Абубакр ки нест

کافی دولت و دین میر ابوبکر که نیست

Дар ҷаҳонати бмъолӣу камолоти назир

در جهانت بمعالی و کمالات نظیر

Чаҳ даҳуми шарҳи мақодӣри атои ту ки нест

چه دهم شرح مقادیر عطای تو که نیست

Бо Аёдӣ гуфт ҳосили кони ъушри ъшир

با ایادی گفت حاصل کان عشر عشیر

Бигушо дасти ҷавонмардӣ ва бо ҳамчуи манӣ

بگشا دست جوانمردی و با همچو منی

Фикри имсоли бикбораҳ бурун кун зи замир

فکر امسال بیکباره برون کن ز ضمیر

Булбули табъи ман он ба ки бибастон сухан

بلبل طبع من آن به که ببستان سخن

Сабақи мадҳи ту такрор кунад гоҳи сафир

سبق مدح تو تکرار کند گاه صفیر

Ман ҳамонам ки агар дар қалами орми байтӣ

من همانم که اگر در قلم آرم بیتی

Чун қалами сари бунаад бар хати ман тири дабир

چون قلم سر بنهد بر خط من تیر دبیر

Қалъаи гирони замирам чу зиҳи оранди камон

قلعه گیران ضمیرم چو زه آرند کمان

Сафи гарданкаш гардун бушкованд бтир

صف گردنکش گردون بشکفاند بتیر

Шамса ӣ хотири ман чун бадарахшад зи уфуқ

شمسه ی خاطر من چون بدرخشد ز افق

Баравад оби зи сарчашма ӣ хуршеди мунир

برود آب ز سرچشمه ی خورشید منیر

Ту бад-ӣни хоҷагӣ ва мерай худ ғарра машав

تو بدین خواجگی و میری خود غرّه مشو

Ки на онам ки тасаввур кунам аз хоҷау мейр

که نه آنم که تصور کنم از خواجه و میر

Ман ки сари панҷа ӣ шерони бсхн дар шиканам

من که سر پنجه ی شیران بسخن در شکنم

Ҳама донанд ки набӯд ғамам аз хирсии пер

همه دانند که نبود غمم از خرسی پیر