Кори мо беқад зебот намеояд рост

کار ما بی قد زیبات نمی آید راست

Ростиро чаҳ блоӣист ки карт болост

راستی را چه بلائیست که کارت بالاست

Чун қади сарви хиром ту бигӯям суханӣ

چون قد سرو خرام تو بگویم سخنی

Дар чамани сарви бболоӣ ту мемонад рост

در چمن سرو ببالای تو می ماند راست

Бхтои машки хутан лоф зад аз хуши бўӣӣ

بخطا مشک ختن لاف زد از خوش بوئی

Бо сари зулф ту пайдост ки аслаши зхтост

با سر زلف تو پیداست که اصلش زختاست

Зер ҳар мӯӣ чу занҷири ту девонаи длист

زیر هر موی چو زنجیر تو دیوانه دلیست

Рӯй бинмоӣ ки чандини дили хилқат з қафост

روی بنمای که چندین دل خلقت ز قفاست

Бо ту яктост ҳануз ин дили шӯрида ӣ ман

با تو یکتاست هنوز این دل شوریده ی من

Чун сари зулфи кажати қоматами арзонки дўтост

چون سر زلف کژت قامتم ارزانک دوتاست

Расм бошад ки ба ангушти намоянди ҳилол

رسم باشد که به انگشت نمایند هلال

Абрӯят чун ма навазон сабаб ангушт намост

ابرویت چون مه نوزان سبب انگشت نماست

Наргиси ҷодӯии масти ту бҳнгоми сабӯҳ

نرگس جادوی مست تو بهنگام صبوح

Фитнаи ӣӣ буд ки аз хоб сабӯҳӣ бархест

فتنه ئی بود که از خواب صبوحی برخاست

Мутаҳайир на дар он шаклу шамоил шуда ам

متحیر نه در آن شکل و شمایل شده ام

Ҳайратам дар қалами қудрат бичўн худост

حیرتم در قلم قدرت بیچون خداست

Бҳқиқт на муҷозаст бмънӣ дидан

بحقیقت نه مجازست بمعنی دیدن

Сӯратиро ки дарави нур ҳақиқат пайдост

صورتی را که درو نور حقیقت پیداست

Набӯд шарти муҳаббат ки биноланд аз дӯст

نبُود شرط محبت که بنالند از دوست

Зонк ҳар дард ки аз дӯст буд айн давост

زانک هر درد که از دوست بُود عین دواست

Хоҷу ар зонк турои мансаб лолоӣӣ нест

خواجو ار زانک ترا منصب لالائی نیست

Зода ӣ табъи турои лؤлؤ лоло лолост

زاده ی طبع ترا لؤلؤ لالا لالاست