Ҳаёти бахш буд бодаи хоссаи вақти сабӯҳ

حیات‌بخش بُود باده خاصه وقت صبوح

Ки роҳро буд он дами хавоси ҷавҳари рӯҳ

که راح را بُود آن دم خواص جوهر روح

Фиканда мурғи суроҳеи хурӯш дар маҷлис

فکنده مرغ صراحی خروش در مجلس

Чу булбулони саҳар дар чаман ба вақти сабӯҳ

چو بلبلان سحر در چمن به وقت صبوح

Мабош бе лаби ёқӯту ҷоми ёқӯтӣ

مباش بی لب یاقوت و جام یاقوتی

Ки нест бе майу маъшӯқ дар замонаи футуҳ

که نیست بی می و معشوق در زمانه فتوح

Маро чу тавбаи гунаҳ буд тавба кардам аз он

مرا چو توبه گنه بود توبه کردم از آن

Ки гар накард гуноҳ аз чаҳ тавба кард насӯҳ

که گر نکرد گناه از چه توبه کرد نصوح

Навиштаанд бар авроқи корномаи ишқ

نوشته‌اند بر اوراق کارنامهٔ عشق

Ки риндро набӯд дар салоҳу тавбаи слўҳ

که رند را نبُود در صلاح و توبه صلوح

Маро ки аз дарат умеди фатҳ бобӣ нест

مرا که از درت امید فتح بابی نیست

Дар ду лухтӣ чашмаст бар раҳати мафтӯҳ

دَرِ دو لختی چشم است بر رهت مفتوح

Хаёли наргиси мастат чу дар дилам гузарад

خیال نرگس مستت چو در دلم گذرد

Шавад зи ханҷари хўнриз ӯ дилами маҷрӯҳ

شود ز خنجر خونریز او دلم مجروح

Фишонд бар ҷигари риши ман ғами ту намак

فشاند بر جگر ریش من غم تو نمک

Набшати дафтари ҳасани турои хати ту шрўҳ

نبشت دفتر حسن ترا خط تو شروح

Гар оби дидаи зи сари бргзшти хоҷу ро

گر آب دیده ز سر برگذشت خواجو را

Гумон мабар ки ба тӯфон ҳалок гардад Нӯҳ

گمان مبر که به طوفان هلاک گردد نوح