Вақт сабӯҳ шуд биор он хури маи ниқоб ро

وقت صبوح شد بیار آن خور مه نقاب را

Аз қадаҳи ду оташии хез ва равон кун об ро

از قدح دو آتشی خیز و روان کن آب را

Моҳи қнинаҳи осмон чун бФрўзд аз уфуқ

ماه قنینه آسمان چون بفروزد از افق

Дар хуии хиҷлати афканди чашма ӣ офтоб ро

در خوی خجلت افکند چشمه ی آفتاب را

Вақти саҳар ки булбулаи қаҳқаҳа брчмн занад

وقت سحر که بلبله قهقهه برچمن زند

Соғари чашми ман бхўн ранг диҳад шароб ро

ساغر چشم من بخون رنگ دهد شراب را

Бскаҳ бисӯзад аз ғамаши аиндли сўзноки ман

بسکه بسوزد از غمش ایندل سوزناک من

Дӯд бар ояд аз ҷигари зи оташи дили кабоб ро

دود بر آید از جگر ز آتش دل کباب را

Чун бут равад сози ман чанг ба соз дар занад

چون بت رود ساز من چنگ به ساز در زند

Ман бФғони навогарии ёди даҳуми рубоб ро

من بفغان نواگری یاد دهم رباب را

Гар бхёл рӯй ӯ дар рухи ма назар кунам

گر بخیال روی او در رخ مه نظر کنم

Мардуми чашмам аз ҳаё об кунад саҳоб ро

مردم چشمم از حیا آب کند سحاب را

Дасти умеди ман аҷабгар бўсол ӯ расад

دست امید من عجب گر بوصال او رسد

Пашша касе надид кӯ сайд кунад уқоб ро

پشّه کسی ندید کو صید کند عقاب را

Чун маи меҳрбони ман тоб диҳад нғўлаҳ ро

چون مه مهربان من تاب دهد نغوله را

Дар хами ақрабаши нигари Зуҳра ӣ шаби ниқоб ро

در خم عقربش نگر زهره ی شب نقاب را

Хоҷу агар зи чашми ту хоби бабради гӯи бабр

خواجو اگر ز چشم تو خواب ببرد گو ببر

Зонка зи ишқи наргисаш хоб намонад хоб ро

زانکه ز عشق نرگسش خواب نماند خواب را

Хониш
шморҳ 11 — мҳмдҳсн глҳ дорӣ