эй моҳи қичоқӣ шабаст аз сари бунаи бғтоқ ро

ای ماه قبچاقی شب است از سر بِنِهْ بَغطاق را

Бигушоӣ банди илмаҳ ва дар банд кун қбчоқ ро

بگشای بند یَلمه و در بند کن قبچاق را

Дар ҷони хонони хто кофар намекард ин ҷафо

در جان خانان ختا کافر نمی‌کرد این جفا

эй бас ки дар аҳди ту мо ёди овареми он ҷоқ ро

ای بس که در عهد تو ما یاد آوریم آن جاق را

Шуд Кувайт эй шамъи чгли урдӯии ҷони крёси дил

شد کویت ای شمع چگل اردوی جان کریاس دل

Чун май кашии чандини мҳл дар баҳри хӯни муштоқ ро

چون می‌کشی چندین مَهِل در بحر خون مشتاق را

Тороҷи дил ҳо мекунӣ дар шаҳр яғмо ме кунӣ

تاراج دل‌ها می‌کنی در شهر یغما می‌کنی

Бар хаста ғавғо мекунӣ нашунидае ёсоқ ро

بر خسته غوغا می‌کنی نشنیده‌‌ای یاساق را

Дар парда аз норостии роҳи мухолиф май занӣ

در پرده از ناراستی راه مخالف می‌زنی

Бинавоз бории навбатӣ чун май зании ушшоқ ро

بنواز باری نوبتی چون می‌زنی عشّاق را

эй соқӣ сӯқӣ биор он офтоби роўқӣ

ای ساقی سوقی بیار آن آفتاب راوقی

Бошад ки дар чархи овареми он моҳи симини соқ ро

باشد که در چرخ آوریم آن ماه سیمین‌ساق را

Ҳар субҳдам кандар ғамаши ҷоми дамодами дркшм

هر صبحدم کاندر غمش جام دمادم درکشم

Чашмам ба ёди лаъл ӯ дар хӯн кашад оёқ ро

چشمم به یاد لعلِ او در خون کشد آیاق را

Султони гардун аз шараф дар пой шбрнгш фитад

سلطان گردون از شرف در پای شبرنگش فتد

Чун моҳи ақраби зулфи ман бар сар наад бнтоқ ро

چون ماه عقرب‌زلف من بر سر نهد بنطاق را

То оннигор симбр дар вай ватан созад магар

تا آن نگار سیمبر در وی وطن سازد مگر

Бинагорам аз хӯни ҷигари хлўтгаҳи омоқ ро

بنگارم از خون جگر خلوتگه آماق را

Нўиини бути рӯйони чини хўршидрўии маи ҷабин

نویینِ بُت‌رویانِ چینْ خورشیدرویِ مَه‌ْجَبین

Гар зонк паймони бишиканад ман нашканам мисоқ ро

گر زانک پیمان بشکند من نشکنم میثاق را

Гуфтам ки як роҳ эй санам бар чашми хоҷу на қадам

گفتم که یک راه ای صنم بر چشم خواجو نِهْ قدم

Гуфт аз сиришки дидааш пурхӯн кунам бшмоқ ро

گفت از سرشک دیده‌اش پرخون کنم بَشماق را