зи чашми масти ту онҳо ки огаҳӣ доранд

ز چشم مست تو آنها که آگهی دارند

Мудоми мӯътакиф остон хуморанд

مدام معتکف آستان خمّارند

Аз он бхок дарат маст месипорам ҷон

از آن بخاک درت مست می سپارم جان

Ки ҳам бкўии ту мастам бхок бисипоранд

که هم بکوی تو مستم بخاک بسپارند

Чаро бҳич шуморанд мепрессатон ро

چرا بهیچ شمارند می پرستان را

Ки малик рӯй заминро бҳич нишморанд

که ملک روی زمین را بهیچ نشمارند

Ҳар он ғариб ки хотир бхўбрўён дод

هر آن غریب که خاطر بخوبرویان داد

Ғариб набӯд агар хотираши бадасти оранд

غریب نبود اگر خاطرش بدست آرند

зи бедилон ки надоранд битўи сабру қарор

ز بیدلان که ندارند بیتو صبر و قرار

Равои мадори ҷдоӣӣ ки худ туро доранд

روا مدار جدائی که خود ترا دارند

Чу соя роҳ нишинон бпои деворат

چو سایه راه نشینان بپای دیوارت

Агар бФрқи нпўинд нақш деворанд

اگر بفرق نپویند نقش دیوارند

зи сар бурун накунам орзӯии хок дарат

ز سر برون نکنم آرزوی خاک درت

Дар он замон ки марои хок бар сар анборанд

در آن زمان که مرا خاک بر سر انبارند

Бкнҷи савмиъаи онҳо ки сокинанд имрӯз

بکنج صومعه آنها که ساکنند امروز

Чу булбулони чаман дар ҳавоӣ гулзоранд

چو بلبلان چمن در هوای گلزارند

зи хонаи хаймаи буруни зан ки аҳли дили хоҷу

ز خانه خیمه برون زن که اهل دل خواجو

Шаробу домани саҳрои з даст нагузоранд

شراب و دامن صحرا ز دست نگذارند